Broeder Grimm is het tweede deel van de hand van Craig Russell in de reeks rondom Kriminalhauptkommissar Jan Fabel. Hoewel sommige lijnen uit het eerste boek - Adelaarsbloed - worden doorgetrokken, is het boek op zichzelf prima te lezen.

Op verschillende plaatsen in Hamburg worden lijken gevonden, waarbij het plaats delict is geïnspireerd door één van de sprookjes van de gebroeders Grimm. Al snel lijkt het erop dat er een seriemoordenaar aan het werk is, die de op het eerste gezicht onschuldig en lieflijk lijkende sprookjes op een nogal lugubere manier interpreteert. Tegelijkertijd heeft een Duitse schrijver een controversiële roman gepubliceerd waarin hij suggereert dat Jakob Grimm een dubbelleven leidde als kindermoordenaar. Puur toeval, of is er meer aan de hand? Dat riekt naar een zaak voor de man met de toepasselijke naam Jan Fabel!

Doorgewinterd

Wederom dus een reeks waarin een intelligente rechercheur samen met zijn team knappe koppen een race tegen de klok voert om een gevaarlijke psychopaat in de kraag te vatten voordat deze nog meer slachtoffers maakt. Weer een reeks waarin het oninteressante privéleven als een mini-soap door het plot zit verweven. De vraag is natuurlijk of de doorgewinterde lezer daar wel op zit te wachten.

Volgens het boekje

Russell heeft in ieder geval goed om zich heen gekeken. Ook het uitgangspunt is leuk gevonden, maar vergelijkingen met de film Seven (David Fincher) dringen zich tot aan de grande finale toe op. Wat vervolgens overblijft zijn de vlot geschreven beslommeringen van een politieteam, die eigenlijk maar weinig verrassende elementen bieden. Russell neemt weinig risico's en wijkt nauwelijks van de platter dan platgetreden paden af. Talloze clichés, zoals de rechercheur die uiteraard een moeilijke echtscheiding achter de rug heeft en de gedoodverfde dader die dan weer de dader niet blijkt te zijn, evenals talloze belachelijk gruwelijke moorden passeren de revue volgens het boekje.

Zelfspot

"Eerlijk gezegd is het gewoon een doorsnee thriller met literaire pretenties," laat Russell één van zijn karakters zeggen over het controversiële en fictieve Grimm-boek Die Märchenstrasse dat zo'n centrale rol speelt in de zaak van de sprookjesmoordenaar. Met deze gezonde dosis zelfspot pareert hij de mogelijke kritieken over het enigszins lachwekkend aandoende plot; een sprookjesmoordenaar die op de hielen wordt gezeten door een hoofd-inspecteur met de naam Fabel, wie neemt dat nu serieus? Wel, niemand. Maar Russell weet dat ook wel.

Amateurfilosofie

Via Die Märchenstrasse krijgt de lezer ook een aardige portie amateurfilosofie voor de kiezen en wordt er getracht via de allegorie van de sprookjes van Grimm te appelleren aan de oer-angsten die in de mensheid besloten lijken te zitten. De verschillende slachtoffers van de Grimm-moordenaar worden van een rijke achtergrond voorzien. Echt ver laat Russell het echter nooit echt komen. Hetzelfde geldt voor de zieleroerselen van Jan Fabel en zijn team. Alles staat in dienst van het échte hoofdpersonage in het verhaal; de moordzaak en de oplossing daarvan.

Degelijk

En zo hoort het eigenlijk ook in een doorsnee thriller. Broeder Grimm biedt weinig vernieuwing voor het genre, daarvoor worden er teveel standaard-trucs gebruikt. Ook voor verdieping zal men bij Russell aan het verkeerde adres zijn, alhoewel dat zich nog moet uitwijzen over meerdere boeken. Er bestaan inmiddels vergevorderde plannen voor meer boeken met Jan Fabel in de hoofdrol, waarin eerder uitgezette verhaallijnen ongetwijfeld hun vervolg zullen vinden. Niet allemaal even innovatief, luidt de conclusie, maar degelijk geschreven is het wel. En degelijk is soms niet genoeg voor de ervaren thriller-lezer. Maar vooruit: voor de échte liefhebber, dan.

Craig Russell - Broeder Grimm.
Uitgeverij: De Fontein