Dit is waarschijnlijk een van de vreemdste boeken over terreur in Nederland. Het is van een Nederlandse auteur die zich heeft voorgedaan als iemand van Marokkaanse afkomst

Eigenlijk is dit geen boek. Dit is een collectie van antwoorden per mail die Jansen onder de fictieve naam Sadik Khamsa heeft ontvangen. Jansen zelf komt naar voren als een meesmuilende schrijver wiens werk niet erkend werd. In de introductie schrijft hij hoe hij beroemd wilde worden, opdat hij met zijn royalty-fortuintje uit zijn nare buurt (allochtonenwijk, blijkbaar) kon ontsnappen. Om zijn carrière een zetje in de rug te geven, fabriekte hij een allochtonen-naam en een zogenaamd verhaal over de bloederige ondergang van Nederland; een verhaal waarin de cliché's zich opstapelen.

Raadsel

Wat Jansen nu eigenlijk precies wil aantonen, is iets waar je alleen maar naar kunt raden. Dat literaire/schrijvende talenten soms onopgemerkt blijven, is niks nieuws onder de zon. Join the club van Rowling, Grisham, Saffran Foer, om maar 'n paar bekenden op te sommen. Die zijn inmiddels wereldberoemd maar in den beginne gepasseerd door legio uitgeverijen (die zich daarna wel de haren uit het hoofd konden rukken). Er zijn ook goedverkochte schrijvers die prutswerk afleveren, maar dankzij een goed geoliede PR-machine hoge verkoopcijfers halen. En er zullen allicht uitgeverijen bestaan die pitchen op 'exotisch' werk van allochtonen, die echter niet in de buurt komen van de getalenteerde Bouazza's of Benali's.

Lakoniek

Tweede obstakel voor Jansens succes is zijn onderwerp. Je voordoen als immigrant is geen originele methode (meer). En omineuze verhalen over moslim-terreur zijn ook al over hun piek heen. Volgens Jansen zit de bulk nog te slapen, maar daar slaat hij toch wel flink de plank mis. Er is geen sterveling meer te vinden die niet weet wat er loos is. Waarschijnlijk acht Jansen de algehele reactie erop te lakoniek, en dat is dan jammer. Beste Sadik zal daar in elk geval geen enkele verandering in aanbrengen, simpelweg omdat niemand zit te slapen, maar bijna iedereen bewust heeft gekozen voor een lakonieke manier om ermee om te gaan.

Recht op succes

Dit boek lijkt het zoveelste bewijs dat men er tegenwoordig van uitgaat dat in ons grondrecht ook het recht op succes vervat moet zijn. Er zijn immers altijd teleurgestelden die hun niet behaalde ambities willen wijten aan hun geslacht, seksuele geaardheid, te dik, te dun, te mooi, te lelijk, te oud, geen netwerk, allochtoon, autochtoon. Soms hebben ze een punt, soms ook niet. En Jansen behoort tot die laatste categorie: zijn boek is noch een aanwinst voor de boekenwereld, noch een zinnige bijdrage aan de actualiteit. Het boek wordt "explosief" genoemd (door de uitgever natuurlijk) maar is in de wereld van WOMD nog geen sterretje in een kinderijsje.