De tango wordt universeel beschouwd als een van de sensueelste dansen ter wereld. De tango en zijn geschiedenis hebben altijd schrijvers, dichters, zangers, musici en artiesten wereldwijd geïnspireerd. Jorge Luis Borges schreef erover in "The History of the Tango", en nu probeert Tomás Eloy Martínez, een van de meest gecelebreerde auteurs van Latijns-Amerika, de magie van de tango te vatten in De Tangozanger.

Zeldzame optredens

In deze roman vertelt hij het verhaal via Bruno Cadogan, een student uit de VS die in 2001 naar Argentinië reist om de tangozanger Julio Martel op te sporen, in de hoop dat hij met diens hulp een proefschrift kan schrijven over Borges' werk over de oorsprong van de tango.

Martel is een legende zonder geregistreerd repertoire, en met een uniek stemgeluid tussen tenor en falsetto. Deze Martel, die bij vlagen ernstig ziek is, blijkt ongrijpbaar. Zijn zeldzame optredens worden nooit van tevoren aangekondigd, en hij duikt op de meest onverwachte plekken op.

Aleph/McGuffin

Om Martel te kunnen achterhalen, gaat Cadogan deze sporadische optredens in kaart brengen. Hij doorkruist de Argentijnse hoofdstad, die echter net zo lastig te vatten is als zijn tangozanger. De stad is een rijk-culturele smeltkroes van stijlen en culturen, waarbij hij een hele zwik mensen ontmoet die overlopen van verhalen over henzelf, mensen die zij kennen, en de geschiedenis van Buenos Aires.

Tevens is er een subplot over een zogeheten 'aleph', een vinding van Borges. Dat moet een lichtgevende bol voorstellen waarin het verhaal van het universum zou zijn vervat. Deze aleph heeft in De Tangozanger de functie van wat Hitchcock een McGuffin noemde: een voorwerp dat verder weinig om het lijf heeft, maar dat de personages een bepaalde richting uitstuurt.

Bedwelmend

Martínez maakt van Buenos Aires een bedwelmende plek. Een stad van parken, wijken, gebouwen, huizen, en straten die van de ene dag op de andere van naam veranderen. Hij geeft die raadselachtige sfeer schitterend weer met zijn labyrintische vertelstijl, waarin rijkelijk wordt gestrooid met anekdotes en mythes.

Maar het is ook een rafelende stad: het is het jaar 2001, en de politieke crisis en gekelderde geldkoersen hebben talloze Argentijnen aan de bedelstaf gebracht. Desondanks is de levendigheid niet te stelpen. Martínez heeft met De Tangozanger een meeslepend en hypnotiserend portret afgeleverd, een die een myriade aan dromen oproept over het land van Maxima.

Tomás Eloy Martínez – De Tangozanger.
Uitgeverij Cossee.


Bestel dit boek direct:


De tangozanger
T.E. Martinez