Iberisch juweel dat doet denken aan het magisch realisme van Gabriel García Márquez en de meeslepende stijl van Eduardo Mendoza.

Barcelona

Barcelona, 1945. Spanje is vermorzeld door de Tweede Wereldoorlog en zucht onder het regime van Franco. De jonge Daniel woont met zijn vader in Barcelona, wier bekoring en pracht in deze periode onzichtbaar zijn onder een grauwsluier. De straten zijn duister en verlaten, de luiken gesloten, het is armoe troef; Zafón schetst hier een Dickensiaans beeld van een treurende stad.

Bezeten door het boek

Daniel's vader neemt hem mee naar een geheime bibliotheek, waar hij zijn eerste boek mag kiezen. Zijn keuze valt op De Schaduw van de Wind, van de auteur Julian Carax. Tot aan het ochtendlicht blijft Daniel doorlezen, en hij raakt compleet in de ban van het boek en de wereld die Carax oproept. Vastbesloten om alles van deze schrijver te vinden, onderneemt hij een jarenlange speurtocht naar de rest van zijn oeuvre. Carax blijkt meer geheimen te hebben dan Daniel kon bevroeden, en tijdens zijn queeste duiken er zelfs personages uit het boek in zijn eigen leven op. Een mysterieuze man heeft zich ten doel gesteld alle werk van Carax op te sporen en te vernietigen.

Heden en verleden

Net als Marquez, die soepel het bovennatuurlijke als vanzelfsprekendheid neerzette, zo vindt ook Zafón moeiteloos zijn weg in dit schitterende labyrint tjokvol intrigerende, prachtige, ontroerende en soms raadselachtige personages, verspreid over generaties. Ze zijn blootgesteld aan de ruwe realiteit van het lot, maar hun trotse geest, moed en hartstocht zijn onbreekbaar. Ziehier de mens die zich niet laat knechten, lijkt Zafón te zeggen als een ode aan de Spaanse aard. Die elke opening, hoe miniem ook, weet te vinden om het leven waarde te geven. Door hoop, door menselijkheid, door verbeeldingskracht, en vooral door het besef dat de sleutel voor het begrip van het heden in het verleden ligt.

Er is geen Generalísimo die dat om zeep kan helpen. Subliem is de passage waarin Daniel terugkeert naar die verborgen bibliotheek, met de duizenden boeken: "Ik voelde me omringd door miljoenen in de steek gelaten bladzijden, universums en zielen zonder eigenaar die in een oceaan van duisternis wegzakten, terwijl de wereld die buiten de muren klopte, dag na dag meer haar geheugen verloor en zich wijzer voelde naarmate ze meer vergat." Wat een boek. En zondermeer vlekkeloos vertaald.

De Schaduw van de Wind - Carlos Ruiz Zafón
Oorspronkelijke titel La Sombra del Viento, vertaling Nelleke Geel
Uitgeverij Signature.