Historische roman over Louis Charles, de zoon van Marie-Antoinette en Lodewijk XVI van Bourbon. De Franse Revolutie veranderde zijn leven in een hel.

14 juli

De Franse Revolutie wordt elk jaar herdacht op 14 juli: met feest, muziek, dans, zang en allerlei vrolijks. Dat de Republiek het Franse volk goeds heeft gebracht is een feit. Maar de Revolutie zelf verliep allesbehalve vlekkeloos. Direct nadat de Bastille was bestormd en Lodewijk met zijn gezin gevangen was genomen, barstte in Frankrijk een jarenlange strijd los van splintergroeperingen die de wreedste en meest bloeddorstige middelen hanteerden om de macht over Frankrijk in handen te krijgen.

Gruwelijke taferelen

Tegen deze Danteske achtergrond wordt er druk gesoebat over het lot van Louis Charles, de 8-jarige troonopvolger van de onthoofde Marie-Antoinette en Lodewijk. Hij was immers een Bourbon, dus betekende een gevaar voor de Republiek. Als hij na maandenlange, eenzame opsluiting de dood vindt in een schimmelige kerker, ontstaat twijfel of deze jongen wel Louis Charles was. Het waren onzekere tijden waarin alles om macht draaide, dus de complottheorieën rondom de Bourbonse prins tierden even welig als de vlooien in zijn strozak.

Vermeende prinsen

Jaren na de (vermeende) dood van Louis Charles, doken overal jonge mannen op die claimden de prins van Bourbon te zijn, in casu de rechtmatige opvolger van de Franse troon. De een na de ander werd afgevoerd als zijnde oplichters, totdat een DNA-onderzoek na 200 jaar licht wierp op de zaak.

Parijs bloedde

De eerste helft van dit boek beschrijft het verloop van de Revolutie. Onmogelijk om het boek opzij te leggen, want Cadbury is meesterlijk in de beschrijving van die duistere, grimmige jaren. De megalomane volksleider Robespierre, de afvallige Danton, de wraakzucht van het volk, het snoeiende geluid van de guillotine: het was een gruwelijke periode, waarin de straten van Parijs glibberden van het bloed en het land compleet was overgeleverd aan de grillen van wisselende machtshebbers. Als lezer sta je midden in de verstikkende horror van de laatste dagen van Marie-Antoinette, die aanschouwt hoe het krijsende volk het hoofd van haar vriendin op een spies voor haar vensterraam laat zien. Het is geschiedschrijving op zijn beklemmendst.

Decadentie aristocratie

Het maakt het verhaal van de jonge en doodsbenauwde Louis Charles des te schrijnender. Het intelligente knaapje had geen flauw benul wat er gaande was maar werd wel geslachtofferd voor de decadentie van de aristocratie. Cadbury heeft gedegen onderzoek gedaan naar getuigenverslagen uit zijn omgeving, en dat levert een ten hemelschreiend relaas op over zijn laatste levensjaar.

Nepprinsen

Na die adembenemende beschrijving van de Franse Revolutie, waarvan we de grote lijnen wel kennen maar in dit boek tot in huiveringwekkende details opgedist wordt, komen de nepprinsen aan bod. Als ontknoping van een mysterie is dat iets minder geslaagd dan het eerste deel: fraudeurs zijn nu eenmaal niet zo interessant als de real deal. Maar het is wel indrukwekkend als eerbetoon aan dat Bourbonse joch, dat zulk een tragische lot moest ondergaan door een van de belangrijkste revoltes van de Europese geschiedenis. Briljant.

De Verdwenen Koning van Frankrijk - Deborah Cadbury
Uitgeverij Bert Bakker