Emoticon is een onweerstaanbaar goed en zeer belangrijk boek van Jessica Durlacher. Het verhaal speelt zich af in Nederland en Israël, via de levens van Esther, Daniël - de zoon van Esther's vriendin Lola - en de Palestijnse Aisja.

Subliem proza

Drie jaar heeft Durlacher aan dit boek gewijd, en dat is te merken. Het is geschreven in zorgvuldig, gepolijst en subliem proza, en de overgang van heden naar verleden en weer terug verlopen soepel. Dat maakt het boek onweerstaanbaar, en vanwege het Midden Oosten thema ook een erg belangrijk boek.

Terreur

Als Esther na jaren weer teruggaat naar Israël, wordt door een Palestijnse terreurbeweging een bom tot ontploffing gebracht in het restaurant waar ze net daarvoor een bijeenkomst had bijgewoond. De schrik slaat haar om het hart, en ze beseft dat het een Israël is dat bijna 2 decennia na haar verblijf in de kibboets onherstelbaar veranderd is. Snel vertrekt ze weer naar Nederland, maar het land blijft aan haar trekken.

Conflict op scherp

Aisja is een Palestijnse die in bezet gebied woont. Er zit vuur in haar, en onverteerbare woede. Ze werkt als journaliste voor een krant, maar ze vindt het tempo om daarmee dingen te veranderen, te traag. Ze wil grootser, heftiger, heviger, haar naam op de kaart zetten: en daartoe kiest zij, net als zovele anderen, voor de weg die het conflict nog verder op scherp zetten.

Israëlische roots

Daniël is Lola's souvenir uit de kibboets. Pas veel later verneemt hij wie zijn echte vader is (Lola is inmiddels hertrouwd met de kunsthandelaar Maurice) en dan voelt ook hij hoe zijn Israëlische roots hem beroeren. Zodra hij kan, reist hij naar Israël om zijn vader te zoeken.

Belevingswereld

De drie mensen proberen ieder op hun eigen manier hun leven invulling te geven. De zin van het leven: het is een kroonjuweel voor de literatuur, en Emoticon is een van de beste Nederlandse boeken hierover dat in jaren is verschenen. Durlacher is er daarnaast ook in geslaagd om een genuanceerd beeld te schetsen van het MO-conflict. Dat zij aan het eind laat zien waar haar hart ligt, is een keuze en dat is eerlijk. Haar personages zijn van vlees en bloed, en wat hen overkomt doet pijn. Ze brengt je midden in hun belevingswereld, waar ze als verteller soms naast lijkt te staan en bijna teder observeert (vooral bij Daniël), om er daarna weer geluidloos in op te gaan zodat je alleen met het personage in de kamer bent, en in hun hoofd. Een zeldzame leeservaring.

Emoticon - Jessica Durlacher
Uitgeverij Prometheus