Daniel Savage denkt een nieuwe, rustige levensfase te zijn ingegaan. Hij heeft een periode vol buitenechtelijke affaires afgesloten en gaat nu met echtgenote Hilary en zijn twee kinderen in een nieuw huis wonen. Bovendien is hij net rechter geworden, al is zijn benoeming controversieel. Heel wat oudere en misschien wel betere collega's zijn overgeslagen. Maar ja, die zijn lelieblank.

Savage is van Braziliaanse afkomst, en de verdenking bestaat dat zijn huidskleur van doorslaggevende betekenis is geweest voor zijn benoeming. De fluistercampagne ondermijnt meteen al zijn vertrouwen in zijn nieuwe ambt.

Verlammende depressie

Al snel steekt meer narigheid de kop op. Een van zijn oude vriendinnetjes -een Koreaanse- belt hem op. Ze wil hulp van Savage om zich te onttrekken aan de klauwen van haar conservatieve en misschien wel criminele familie. Daniel's beste vriend komt in een verlammende depressie terecht. Geheimen uit het verleden van de rechter laten zich niet langer onderdrukken, en tot overmaat van ramp wordt hij door onverlaten in elkaar geslagen. En dat is dan nog alleen maar zijn privé-situatie: op zijn werk ziet hij zich geconfronteerd met een ongemeen ingewikkelde zaak, die hem langzaam maar zeker boven het hoofd groeit.

Bombardement

Het valt Savage steeds moeilijker om alle problemen beheersbaar te houden. De groeiende onoverzichtelijkheid van zijn leven wordt in de stijl van het boek weerspiegeld. Gedachten en observaties van Savage en opmerkingen van anderen worden ongefilterd door elkaar heen gezet. Het is het literaire equivalent van het laatste uur van de film Goodfellas, waarin Martin Scorsese de kijker deelgenoot maakte van het bombardement aan indrukken dat de hoofdpersoon te verwerken krijgt. Ook in geschreven vorm is het hier een mooi en passend stijlmiddel.

Morele uitgangspunten

Met lange passages uit juridische stukken en verhoren uit de rechtszaal plaatst Parks het persoonlijke drama van Savage in een herkenbare context: een wereld waar alle regeltjes zwart op wit staan. Hoe anders is het in de bovenkamer van de rechter, die zijn greep op zijn eigen morele uitgangspunten in hoog tempo kwijtraakt. Eerst weet hij het allemaal zo zeker, maar alle incidenten maken het hem pijnlijk duidelijk dat het hebben van goede bedoelingen niet altijd voldoende is om ook een goed mens te zijn. Parks schetst een treffend beeld van die emotionele onttakeling, en brengt aan de hand van de verschillende zaken die aan Savage worden voorgelegd ook nog mooie inzichten over thema's als schuld en persoonlijke verantwoordelijkheid te berde.

Judge Savage - Tim Parks
Uitgeverij: Arcade Publishing