De titel verwijst naar de term die in het Nieuw-Zeeland van de tweede helft van de 19e eeuw gebruikt werd om een goudvondst aan te geven. Vind 'de kleur' en je hoeft nooit meer een dag te werken. En dus stroomden de goudzoekers van over de hele wereld naar de twee toen nog volstrekt onherbergzame eilanden die het halfgare broertje van Australië vormen.

Hoewel The Colour zich afspeelt in een specifieke tijd en plaats gaat het te ver om Rose Tremain's meest recente boek een historische roman te noemen. Daarvoor zijn de personages te herkenbaar, hun gedragingen te actueel, hun emoties te universeel.

Levenslust

Ook de hoofdpersonen Joseph en Harriet Blackstone zijn naar Nieuw-Zeeland afgereisd, maar dat is vooral omdat Joseph perse weg wilde uit het Engelse Norfolk, waar hij een streek heeft uitgehaald die maar beter verborgen kan blijven. Harriet weet daar niets van maar haar levenslust en nieuwsgierigheid maken de emigratie aantrekkelijk, zelfs al ziet ze weinig in de bruidegom met wie ze de lange reis onderneemt. En daar zitten ze dan op de zanderige, winderige vlakte. Joseph is zo dom geweest om het huis op de verkeerde plaats te bouwen, dus het is er vrijwel altijd koud.

Lusten en begeerten

Een getalenteerd agrariër is hij ook niet, dus de oogst valt tegen. En Joseph's uit noodzaak meegereisde moeder zeurt en wil terug, liefst gisteren nog naar Engeland. Alles verandert als Joseph op zijn land een paar korreltjes goud vindt. Allerlei lusten en begeerten komen naar boven; Joseph en Harriet denken allebei dat ze een manier gevonden hebben om hun levenswensen werkelijkheid te laten worden. Die wensen zijn zo sterk met elkaar in strijd dat hun huwelijk geen schijn van kans maakt.

Gewaagde keuze

Helderheid is het sleutelwoord in deze intelligente roman. Tremain houdt niet van pretentieus gedoe en presenteert het verhaal in fraai gecomponeerde zinnen zonder poespas. Met die simpele middelen is ze prima in staat om de personages inzichtelijk te maken: de gemelijke en verbitterde Joseph, die maar niet wil inzien dat alleen hijzelf verantwoordelijk is voor de gebeurtenissen die hem naar een uithoek van de wereld hebben gejaagd; en zijn naar vrijheid en ruimte hunkerende echtgenote, die de indruk maakt te groot en te levendig te zijn voor de bekrompen Joseph en voor haar hele omgeving.

Couleur locale

Harriet ontwikkelt zich dankzij een aantal gewaagde keuzes heel bevredigend tot de heldin van het boek. Een flink subplot over een inheemse vrouw en een kwetsbaar kind spreekt wat minder aan, al zorgt het wel voor een boel couleur locale.

The Colour -Rose Tremain
Uitgeverij: Nilsson & Lamm