Debutant Mark Mills wilde een literaire thriller schrijven. Maar thrillen wil Amagansett niet erg, en wat wil dat 'literair' eigenlijk zeggen? Mark Mills heeft nog veel te leren.

Dood meisje

Twee vissers vinden een dood meisje in hun netten. Het is 1954, en de vissers hebben het zwaar; scholen en vangsten worden alsmaar kleiner. Het gevonden meisje is mooi en blond, en een telg uit een rijke plaatselijke familie. De politie komt erbij, en dan volgt de eerste verrassing. Eén van de vissers had een relatie met het meisje. Dat weet de visser en dat weten wij, maar verder weet voorlopig niemand het.

Politieman

Al snel rijzen er vragen over de dood van het meisje. Ze kon immers goed zwemmen. Een ongeluk? Zelfmoord? Neen, visser/ex-minnaar Conrad en politieman Tom denken het beter te weten: Lillian is vermoord. En enkele secties later blijken ze gelijk te hebben ook. Dat schiet alvast op. Nu moeten de mannen, die meer langs elkaar heen werken dan samen, alleen nog maar de dader en diens motief vinden.

Oorlogsbelevenissen

Bij het beschrijven van hun speurtocht weidt Mark Mills nogal uit. Het is voor het verhaal van belang dat we wat weten over de persoonlijke geschiedenis van de hoofdpersonen, dus dat vergeven we hem tot op zekere hoogte. Maar waarom worden de oorlogsbelevenissen van Conrad zo immens gedetailleerd uitgemeten, terwijl we zo ook wel kunnen zien dat hij getraumatiseerd is? En die beschrijvingen van de vistechnieken, zijn die functioneel? Nee, dat zijn ze niet. Ze lijken alleen maar in het boek te zitten omdat het hoofdplot zo dun is. Tja, en dan kan je er maar beter ook meteen het predikaat 'literair' op plakken.

Overbodige elementen

Clichés zijn ook niet van de lucht in Amagansett. Tom, die eigenlijk uit de grote stad komt, heeft een baas die hem niet mag; de vissers zijn het zout der aarde, maar de leden van de rijke familie voeren allemaal konkelend wat in hun schild. Uit de categorie 'overbodige elementen' vermelden we het conflict tussen de beroeps- en de sportvissers, waaraan in een vroeg hoofdstuk een vergadering wordt gewijd voordat het compleet uit het boek verdwijnt.

Boutjes en moertjes

Het grootste euvel van Amagansett is dat Mills het thrill-aspect niet in de vingers heeft. Je ziet ze als het ware zitten, de boutjes en moertjes die het verhaal steunen. De aardige gewoonte om wat valse verdachten op te voeren is aan Mills niet besteed. Al veel te vroeg verklapt hij wie het gedaan heeft, waarna ons nog slechts een anticlimactische afwikkeling wacht. En toen knoopte Mark Mills de draadjes braaf aan elkaar en zag hij dat zijn eerste boek af was. Hij had nog veel te leren.

Amagansett - Mark Mills
Uitgeverij: Nilsson & Lamm