De Zuid-Afrikaanse schrijver André Brink vocht met zijn literaire werk tegen het apartheidsregime. 

Hij deed dat niet door keihard politiek stelling te nemen, maar juist door licht te werpen op de onmenselijkheid van de strikte scheiding tussen blank en zwart in zijn land.

Het leverde hem talrijke literaire onderscheidingen op, maar hij werd ook vele jaren permanent gevolgd en afgeluisterd door de veiligheidspolitie. Vrijdagavond overleed hij op 79-jarige leeftijd tijdens een vlucht van Amsterdam naar Kaapstad.

Brink gold als een van de belangrijkste Zuid-Afrikaanse auteurs, die herhaaldelijk werd genoemd als kandidaat voor de Nobelprijs voor de Literatuur en tweemaal is genomineerd voor de Booker Prize.

Hij schreef oorspronkelijk in het Afrikaans, een bewuste keuze om de provinciale en stichtelijke traditie van de literatuur in het land te doorbreken. Hij hoorde tot de zogeheten Sestigers, een groep schrijvers die allen tijd in Europa hadden doorgebracht en de literatuur wilden verjongen.

Apartheid

Later werd het Afrikaans juist een middel om het racistische staatsbestel in Zuid-Afrika aan de kaak te stellen. Brink was in de jaren zestig samen met zijn vriend Breyten Breytenbach een sleutelfiguur in de literaire beweging die ageerde tegen apartheid.

Brinks bekendste werk, Een droog wit seizoen, gaat over dood in gevangenschap en verwijst naar het overlijden van de anti-apartheidsstrijder Steve Biko. Het boek werd in eerste instantie verboden, maar een particuliere uitgever bracht het toch uit en het werk werd clandestien verkocht.

Aangeklaagd

Brink dreigde aangeklaagd te worden voor de manier waarop hij de politie in het boek had neergezet. Hij werd voortdurend in de gaten gehouden. Zijn vriend Breytenbach werd tijdens een politiek proces wel tot zeven jaar cel veroordeeld.

De periode beklemde Brink, omdat hij wist dat ook hij elk moment kon worden opgepakt. ,,Elke avond stopte ik mijn kinderen in bed, in de wetenschap dat ik 's nachts van mijn bed kon worden gelicht'', zei Brink in 1982 tegen The New York Times.

Het verschijningsverbod op zijn Afrikaanse boeken deed hem beseffen dat Afrikaans een te beperkte taal was om zijn boodschap naar buiten te brengen.

Daarom vertaalde hij zijn eigen boeken naar het Engels. Veelschrijver Brink publiceerde jarenlang ieder jaar een boek, waarvan vele in het Nederlands zijn vertaald, zoals Kennis van de avond, Geruchten van regen, Houd-den-bek en 'n Ogenblik in de wind.