Een vrouw van boven de honderd blikt terug op haar roerige leven. Merkwaardige mix van seks en wraakzucht tegen de achtergrond van de twintigste eeuw. 

Dit is met stip een van de meest dwaze boeken die ik in tijden heb gelezen. Aan de hand van de stoere Rosa, die met het credo "Liefde, lachen en wraak" door het leven hopst, beoogde de auteur een epos over de twintigste eeuw.

Als historische roman slaat het boek nog geen deuk in een pakje boter, en het vrouwelijke hoofdpersonage is een wezensvreemd schepsel.

Het gaat vrijwel direct mis. Tijdens de Armeense genocide verliest de dan achtjarige Rosa haar hele familie en ze wordt als slavin jarenlang seksueel misbruikt door twee mannen. De Armeense genocide is in dit boek niet meer dan een voetnoot, maar Giesbert besteedt veel aandacht aan de expliciete scènes waarin het meisje de heren moet bevredigen.

Verliefd

Via een omweg belandt ze in Frankrijk, waar ze liefdevol wordt opgenomen door een echtpaar uit de Provence. Van deze surrogaatmoeder leert Rosa de kookkunsten die haar later naar het decor van de titel zullen voeren. Maar eerst wordt Rosa verliefd op Gabriel en die liefde wordt onbekommerd geconsumeerd, alsof de jaren van grof misbruik nooit hebben plaatsgevonden.

Sterker nog, als ze later in Parijs een restaurant heeft, bedriegt ze haar dierbare Gabriel veelvuldig vanwege haar immer tintelende pruimpje, om in het jargon van de auteur te blijven. En als ze naar Istanbul gaat om de dood van haar familie te wreken, gaat ze op onverklaarbare - want onverklaarde - wijze eerst met de moordenaar van bil voor ze haar dodelijke wraakactie uitvoert. Volgt u het nog?  

Het tintelpruimpje zorgt er ook voor dat Rosa warmloopt voor de antisemitische nazi-officier, die haar vermeend Joodse echtgenoot wil vervolgen, en dat is een tiental regels nadat de overspelige Rosa hemel en aarde had bewogen om haar bedrogen echtgenoot weer terug te winnen.

Het spook van de Tweede Wereldoorlog is namelijk opgedoemd, moet u weten, en zo gebeurt het dat Himmler ook opeens zomaar - ja zomaar, puur toeval - in haar restaurant belandt en op slag betoverd raakt door Rosa.

Lekke banden 

En zo bonkt het verhaal door als een gammele hoerenkast op lekke banden. De gebeurtenissen in Europa zijn telkens ondergeschikt aan Rosa die haar rokken optrekt, zonder inzicht in haar beweegredenen - of dat getintel moet een motief zijn.

Als haar man en kinderen door de nazi's worden opgepakt en gedeporteerd, krijgt Rosa dezelfde nacht toch nog een lekkere beurt van degene bij wie ze troost zoekt. "Omdat hij homoseksueel was, dacht ik dat het nergens toe zou leiden, maar van het een kwam het ander, ondanks alles." Ondanks alles? Juist ja.

Uitgeverij De Bezige Bij. Vertaling Hien Montijn