Boekrecensie: vier sterren voor Augusto Cruz - Londen na middernacht

Als een voormalige FBI-agent naar een oude horrorfilm zoekt, treft hij excentriekelingen en obscure decors. Met een fraaie bijrol voor J. Edgar Hoover.

De gepensioneerde FBI-agent McKinsey krijgt van een excentrieke verzamelaar van griezelfilm-parafernalia de opdracht een film op te sporen uit de 'zwijgende film'-periode.

Het schijnt een mission impossible te zijn, en de punchline uit die film ("als u de opdracht aanvaardt" et cetera) die hier wordt geciteerd, is een van de vele verwijzingen naar films.

Cruz is een filmfanaat, en die evidente liefde bruist tussen de regels door. Zijn stijl is filmisch beschrijvend en met gusto duikt hij in de wereld van de cinema. Hij laat stokoude actrices opdraven, komt bij typische figuren en failliete filmstudio's, memoreert scènes van Bela Lugosi en Lon Chaney en brengt zijn protagonist op het spoor van nog meer excentriekelingen.

Obscuur

De locaties variëren van spookachtig tot camp en obscuur. Het bejaardentehuis waar de FBI-agent een oude actrice opspoort, bereikt hij pas na een tocht door een fabelachtig woud. In het tehuis zelf wemelt het van de schaduwen en piepende deuren die onaards gespuis suggereren. Maar het verhaal heeft niets bovennatuurlijks, het is bovenal origineel.

De fantasievolle sfeer wordt door de auteur doorsneden met realistische taferelen van McKinseys voormalige baas, J. Edgar Hoover, de fameuze FBI-directeur. In de scènes waarin Hoover en McKinsey samen in een vertrek zitten, weet Cruz scherp voelbaar te maken hoe machtig Hoover was en waarom er zoveel mensen voor hem sidderden.

Lee Harvey Oswald

Dat de zoektocht naar de verloren film de hoofdpersoon vanuit oude rekwisietendepots (goudmijnen voor liefhebbers van het genre) via Lee Harvey Oswald naar illegale Mexicanen aan de grens van Amerika leidt - en dat is nog maar een greep uit het aanbod - is in een roman als deze niet uit te leggen. Het verhaal blijft doorbuitelen omdat de begeerde filmkopie telkens net weg is of de tip vals alarm blijkt.

Cruz  maakt er een portemonnee aan een touwtje van.

En het blijft leuk. Na een raadselachtige start van een roman die niet is te duiden, is het een kwestie van je gewonnen geven en laten meeslepen door dit verhaal waarin alles kan en niets te gek is - bepaald geen boek waar de strakke instructies van een schrijfgoeroe in doorgalmen.

Tip de redactie