Boekrecensie: Tatiana de Rosnay - Overspel

Een voorbeeldige vrouw begaat een onbezonnen daad en de gevolgen zijn niet te overzien. Bescheiden studie van het menselijk falen van de schrijfster van Haar naam was Sarah. 

Het leven van Hélène Harbelin is net zo rimpelloos als haar nog steeds gladde, vijftigjarige gezicht. Ze is getrouwd met een gerenommeerde uitgever met wie ze in een fraai herenhuis in Parijs woont, en haar kinderen zijn succesvol.

Dan doet de beheerste, beschaafde Hélène iets wat geheel niet haar stijl is. Ze valt voor de groene ogen van een onbekende man, die na hun onstuimige slippertje bezwijkt aan een hartaanval.

In haar paniek neemt Hélène precies de verkeerde beslissing, die grote gevolgen krijgt.

De omwenteling

Deze intrige is in vier pagina's door De Rosnay neergezet. Er valt ook niet meer over Hélène te vertellen dan dat ze dat kabbelende leven leidt; het gaat de schrijfster vooral om de vrouw na de ommekeer en hoe iemand van de regen in de drup kan geraken.

Want Hélène wil haar beschermde leven niet kwijt, noch de reputatie van haar man bezoedelen. Als dat dreigt te gebeuren, zet de altijd zo onberispelijke dame een masker op en blijkt te kunnen liegen alsof het gedrukt staat.

De ironie wil dat het aangename, beschermde leven dat ze tegen elke prijs  wil conserveren, in feite na de eerste leugen al voorbij is. Ze ligt wakker, krijgt last van spookbeelden en raakt op van de zenuwen.

Een valsere Hélène had een veel complexere roman opgeleverd, maar aan deze vrouw heeft De Rosnay een makkie. Kleine steekjes van het geweten zijn voldoende om het verhaal op gang te houden, en bij vlagen heeft het zelfs een tikje leedvermaak in zich.

Alliantie

De Rosnay liet zich voor deze roman inspireren door Zola's Thérèse Raquin, ze laat Hélene zelfs zichzelf met dit personage vergelijken.

De Rosnay is qua psychologische diepte niet van Zola's kaliber, en ook is het hoofdpersonage niet al te stijlvast; Hélène blijft tot het eind onpeilbaar, iemand die zich soms willoos door de gebeurtenissen laat meeslepen, en soms weer een kordate kant laat zien.

Wat wel weer een verrassende ontknoping met zich meebrengt - is hier sprake van een ondeugende alliantie met een duister De Maupassant-achtig randje, of zijn de zenuwen haar fataal geworden?

Overspel verschijnt bij Uitgeverij Ambo/Anthos en is vertaald door Martine Woudt.

Lees alle recensies

Tip de redactie