Een opgraving in Turkije toont een boekhoudsysteem dat ver voor die tijd uitgestorven leek te zijn.

Onderzoekers van Cambridge University schrijven dat zondagavond in het Cambridge Archaeological Journal.

Het boekhoudsysteem bestaat uit een verzameling fiches of symbolen, met verschillende vormen, gemaakt van klei.

De theorie is dat elke vorm, zoals een conus, een schijfje en een balletje, staat voor een ander soort bezit, bijvoorbeeld verschillende landbouwdieren.

Maar met de komst van het schrift, in het derde millennium voor Christus, leek dit systeem van boekhouden te zijn losgelaten. Er waren ook geen fiches bekend van na die tijd.

Naast elkaar

Deze nieuwe vondst stamt echter uit het eerste millennium voor Christus. Dat zou betekenen dat het schrift en deze vorm van boekhouding zeker tweeduizend jaar naast elkaar hebben bestaan.

Volgens de onderzoekers is het te vergelijken met het blijven gebruiken van de pen terwijl er tekstverwerkers zijn ontwikkeld. Die analogie geeft meteen ook aan dat twee methodes best naast elkaar kunnen bestaan omdat ze verschillende voordelen en toepassingen hebben.