Jess Walter - Schitterende ruïnes

Tegen de achtergrond van de film Cleopatra in de jaren zestig, krijgen twee onbekende mensen in de werkelijke wereld een romance met verstrekkende gevolgen.

Zie die foto: het dorp is zo feeëriek dat het getruct lijkt (The New York Times dacht zelfs dat het een fictief dorpje was). Toch is het echt Porto Vergogna in de noordelijke Italiaanse streek Ligurië.

Jess Walter koos dit paradijs als een van de voornaamste decors voor zijn verhaal, dat is geworteld in de jaren zestig, als de grasgroene Italiaanse hotelhouder Pasquale verliefd wordt op een Amerikaanse.

De Amerikaanse, Dee Morgan, is een actrice die in Pasquale's hotel logeert. Ze is niet bekend in de filmwereld, maar als fenomeen (Hollywood, glamour, freedom) vertegenwoordigt zij alles waar Pasquale van droomt. Haar verblijf op deze stille plek heeft te maken met de wereldberoemde Richard Burton, die op dat moment in Rome zit voor de opnamen van Cleopatra.

Geruchtenmachine

In dezelfde Cleopatra-tijd maakt aanstormend Hollywood-producent Deane furore, en een van zijn wapenfeiten is de lucratieve - en waargebeurde - geruchtenmachine rond Liz en Burton.

Als het verhaal zich verplaatst naar deze Deane in het heden, in Los Angeles, is de producent al de zeventig gepasseerd en heeft hij zijn ingezakte carrière onlangs een lift gegeven met een reality show.

In datzelfde heden reist de bejaarde Pasquale naar Los Angeles, in de hoop Dee te vinden. Nadat Dee vertrok en de rust in Vergogna weerkeerde, werd Pasquale een Italiaanse modelvader die zijn verantwoordelijkheid nam. In zijn hoofd is de Amerikaanse fantasievrouw echter altijd een rol van betekenis blijven spelen.

Mozaïek

Schitterende ruïnes is als een mozaïek van vele plotlijnen en personages die direct of zijdelings met elkaar te maken hebben, maar die zich nooit van elkaar kunnen losmaken. Ze zijn familie of vrienden, zakenpartners of geliefden, rivalen of collega's in de kunst.

Ze koesteren dromen die ze op eigen kracht of met elkaar pogen te realiseren, en een bindend thema is dat ze vrijwel allemaal hun levens willen vereeuwigen in artistieke zin, via toneel, film, muziek of literatuur. Dat kunstzinnige aspect klinkt net zo prachtig als het is uitgewerkt, al is Schitterende ruïnes niet geheel zonder kleerscheuren uit de vijftien jaar gekomen die de schrijver nodig had om het verhaal te completeren.

Er zijn personages die te abrupt worden geïntroduceerd, terwijl de roman gebaat was bij een vloeiender weefsel van de parallelle verhalen. En er zitten enkele scènes in die doen denken aan soortgelijke taferelen van Michael Ondaatje en Gabriel Garcia Marquez.

Kloppend hart

Toch herpakt het verhaal zich na zulke smetjes weer vliegensvlug. Er zit een warm kloppend hart in en Walter laat diverse stijlvormen naadloos op het verhaal aansluiten. En als Richard Burton wordt opgevoerd, heeft die hetzelfde onweerstaanbare charisma als bij leven.

Dat de auteur bij de ontknoping alle plotlijnen afwikkelt, zelfs de zijdelings aangeroerde lijntjes, geeft het boek de kracht van een epische roman. 

Uitgeverij Marmer
Vertaling Nicolette Hoekmeijer

Tip de redactie