Gouden Strop-winnaar Michael Berg schrijft in zijn nieuwe thriller over een mediamagnaat die zijn geld verdiende met "reality-tv waar een luchtje aan zat". Berg wilde zijn hoofdpersoon "een klein koekje van eigen deeg" geven.

Dat vertelt Berg in een interview met NU.nl. 

Hij won vorig jaar de Gouden Strop voor de misdaadroman Nacht in Parijs. Berg woont in Frankrijk, voor zijn nieuwe boek Heller was hij in Nederland.

Heller lijkt te gaan over een soort van Joop van de Ende die aanschuift bij een soort van Zomergasten - hebt u dat expres zo gedaan?

"Zoals altijd is elke lezer vrij om boeken te interpreteren. Je mag Heller aardig vinden, je mag hem ook een zak vinden. Ik heb een personage neergezet dat als kind bij oma op de bank naar bepaalde tv-programma's keek en volledig in de ban raakte van de televisiemagie."

"Hij werkt zich op tot een mediamagnaat, en op weg naar de top is hij iets kwijtgeraakt, of beter gezegd, hij heeft iets overgeslagen. Daardoor hunkert hij voortdurend naar bewonderende blikken en adhesiebetuigingen. Dat is Heller ten voeten uit. Qua loopbaan kan hij associaties oproepen met bekende namen, maar ik weet niet wat hij qua karakter en groeispurt met bestaande personen gemeen heeft."

Maar dat Zomergasten-achtige programma is wel Zomergasten?

"Dat is eigenlijk hetzelfde verhaal. Ik vond dit de beste en spannendste vorm om die omhooggevallen man een soort van hak te zetten en te ontmaskeren: zet hem live op tv aan een interviewtafel en hij kan geen kant meer op."

"Niet dat ik hem op een gemene manier de oren wilde wassen, want zo zit ik niet in elkaar; dan zou ik op een manier moeten schrijven die ver buiten mijn belevingswereld zit, en volgens mij zou zich dat in de geloofwaardigheid van het verhaal wreken."

"Maar een klein koekje van eigen deeg gunde ik die Heller wel. Per slot van rekening heeft hij goud geld verdiend met reality-tv waar een luchtje aan zat."

U komt uit de televisiewereld. Wat vindt u van reality-tv?

"Nauwelijks interessant. Ik zat zelf in de gouden tijd in de televisiewereld, toen er nog voldoende middelen beschikbaar waren om oprechte documentaires te maken over bijzondere mensen. Dat gaat tegenwoordig niet meer zo makkelijk."

"Voor mij hoeft al dat open en blote gedoe van reality-tv niet zo, met mensen wier enige bijzonderheid is dat ze elkaar na jaren snikkend in de armen vallen. Zomergasten krijgt ook telkens de kritiek dat interviewers niet doorvragen op momenten dat de gast heel persoonlijke dingen liever voor zichzelf houdt. Ik vind een zekere gereserveerdheid juist prettig."

U verwijst in uw boek naar de spilzucht van de publieke omroepen. Vindt u dat?

"Die passages in het boek zijn vanuit het perspectief van Heller. En ik ben Heller niet. Heller heeft zich geheel op eigen kracht en met eigen geld moeten opwerken."

"Dat soort mensen beseffen veel beter hoeveel duiten er in een splinternieuw decor gaan zitten - zoals in het boek gebeurt - terwijl er net zo goed een bestaande studio gebruikt had kunnen worden. Over dat soort dingen laat Heller zich op niet mis te verstane wijze uit, ja, maar in dezen ga ik overigens wel een eind met hem mee."

Heller gaat ook over een moeizame vader-zoonrelatie. Hoe zag u dat precies?

"Het is de klassieker. Een man worstelt zich op eigen kracht naar de top, de zoon daarentegen krijgt alles in de schoot geworpen en bakt er geen fluit van. Zo zit het bij Heller en zijn zoon. Hellers zoon is in mijn ogen een aardige, gevoelige jongen die aandacht tekort is gekomen; hij had baat gehad bij een minder afstandelijke vader die niet metershoog boven hem uittorende."

"Met machtige vaders is het altijd lastig kersen eten. Het is fifty-fifty of een zoon door zo'n soort vader tot een gelijkwaardige loopbaan geïnspireerd wordt, of dat hij erdoor wordt geïntimideerd en blijft steken."

Kreeg u de wind in de zeilen met de Gouden Strop die u vorig jaar is toegekend?

"Niet direct. Ik was aan een boek begonnen dat na een vliegende start niet meer wilde vlotten. Toen ik dat aan mijn uitgever vertelde, reageerde die heel fideel. Ze adviseerde me aan een boek te beginnen dat ik écht wilde schrijven. Dat werd dus Heller."