Historische roman die zich afspeelt in Florence in de vijftiende eeuw. De jonge Allessandra wil niet trouwen en alleen leven voor de kunst, maar de traditie wil anders. Dan wordt Florence ondersteboven geploegd door religieus fanatisme

Middeleeuws Florence

Na een aantal thrillers waagde Dunant zich op het terrein van de historische roman. En ze schiet meteen raak. Ze schetst een inzichtelijk beeld van het middeleeuwse Florence, tegen het weelderig decorum van de renaissance. Kunst en religie vormen de voornaamste pilaren onder het leven van Allessandra, dochter van een welgestelde koopman.

L'amore

Allessandra's familie is redelijk ruimdenkend. Alhoewel het ongepast is voor een jong meisje, staan zij haar toe om haar liefde voor de kunst, waar Florence in excelleerde op alle terreinen, te praktiseren. Haar vader neemt een jonge, veelbelovende kunstenaar is dienst die het plafond in hun kapel gaat beschilderen. Allessandra valt voor de teruggetrokken, verlegen jongen, maar tot haar ergernis is haar huwelijkskandidaat al voor haar gekozen.

Religieus fanatisme

Moeiteloos voert Dunant de lezer terug naar deze glorieuze periode van De Medici onder wie Florence een bloeiperiode beleefde. Maar als de fundamentalist Savonarola een Blitzkrieg voert, verduisteren de rijke kleuren en krijgt het religieus fanatisme de stad, haar inwoners en het openbare leven in de wurggreep van onderdrukking en hellepreken.

Godsdienstoorlogen

Bij Allessandra's observaties van het leven onder Savonarola, ontkom je niet aan een vergelijking met hoe bijvoorbeeld de ayatollahs in Iran het volk de duimschroeven aandraaien. De beleving van het geloof zoals van Allessandra, en met haar zovele anderen, was er een van mystieke kracht; het nastreven van morele zuiverheid. Savonarola vergiftigt dat, en laat zijn knokploegen van jonge mannen met harde hand de nieuwe orde bewaken. 'Zij interesseerden zich niet voor moraal of religie,' zo beseft ze. 'Het zijn jongens die voorheen geen enkele status hadden, en nu hun kans schoon zien om macht uit te oefenen.' Die vlieger blijkt eeuwen later nog altijd op te gaan voor fundamentalisten.

Ode aan de liefde

Kennis van kunst heeft Dunant ook. Ze schrijft net zo beeldend als de fraaie (bestaande) schilderwerken die ze in het verhaal opvoert. Ze weet er een mysterieus element in te verwerken. Een gruwelijke, dat wel. Want het roerige Florence onder Savonarola herbergde ook gruwelijkheden die Dante Alghieri enkele eeuwen daarvoor al had opgetekend. Knap hoe ze dit weet te verwerken in een roman die toch een ode is aan de liefde. Liefde voor de erotiek, voor de mens, voor de kunst, en voor het leven zelf.

(De Geboorte van Venus - Sarah Dunant. Uitgever: Archipel. Oorspronkelijke titel: The Birth of Venus)