De Borgia's staan synoniem voor incest, moord, orgieën en macht. "Alleen dat laatste snijdt hout," beweert historica en bestsellerauteur Sarah Dunant. 

NU.nl sprak met haar over haar roman Schoonheid & Schande, waarin de fameuze pauselijke familie Borgia centraal staat.

In uw drie vorige romans over de Italiaanse renaissance werkte u met fictieve figuren. Was het lastiger om over echte personen te schrijven?

"De historische overdracht van de Borgia's is sensationeel, met name over Lucrezia. Ze zou een gifmengster zijn geweest, een incestueuze lellebel en het pauselijke onderkomen bezoedeld hebben met orgiastische bacchanalen. Zalige roddelkost voor het grote publiek, er klopt alleen niets van. Maar dan heb je wel een spectaculair imago, dat de echte Lucrezia in mijn roman moest overtreffen."

Hoe hebt u dat gedaan?

"Ik heb nieuwe kanten van haar belicht. Haar intelligentie, haar inventiviteit en haar kracht om zich staande te houden als 'prijs' voor de vele allianties waarmee de paus, haar vader, zijn machtspositie wilde consolideren. Vóór haar twintigste is ze al driemaal uitgehuwelijkt. Dergelijke praktijken waren indertijd strijk en zet, en als schrijfmateriaal een goudmijn."

Hoe komen de Borgia's aan die reputatie?

"De geschiedenis wordt geschreven en herschreven door overwinnaars. Die wilden de Borgia's na hun val verbannen naar de krochten van de geschiedenis en hun reputatie onder hun hiel verpletteren. Geruchten worden opgeblazen,  uitspraken worden verdraaid, en zo gretig als het grote publiek hun iconen op een voetstuk heeft gezet, worden ze er ook weer vanaf gerukt."

Enige rehabilitatie is dus op zijn plaats?

"Jazeker, al zijn deze gegevens niet nieuw. Van Richard III is ook bekend dat hij niet de schurk was die Shakespeare van hem maakte, en Suetonius heeft het ook een en ander over Romeinse keizers opgetekend dat de sensatiepers op stelten zette. Historici weten wel beter. De Borgia's hadden als extra nadeel dat ze geen Italianen waren, het waren Spanjaarden. Buitenlanders! En misschien nog wel joden ook, om de geruchtenmachine nog een extra zwarte lik smeer te geven."

De geruchten over de Borgia's als godfathers van de maffia, zijn die wel waar?

"De machthebbers in het vijftiende-eeuwse Italië waren families die over hun domein heersten, ze schrokken nergens voor terug om hun positie te handhaven. Dat gold ook de Borgia's. De familie was heilig, de familie was alles, de familie was de zekerheid waar men zich op verliet. Dat is het gangsterdom ten voeten uit."

In uw roman staat een zin die regelrecht uit Mario Puzo kon komen, wat Michael over 'familie' tegen Fredo Corleone zegt. Was dat opzet?

"Helemaal. The Godfather, The Sopranos - ik heb me verwonderd hoeveel ze op de Borgia's lijken. Hechte familiebetrekkingen en onvoorwaardelijk voor elkaar staan, alsof de buitenwereld één grote vijandige massa is. Wijlen James Gandolfini, wat was hij een geweldige Rodrigo Borgia geweest."