Geschenkenboekje voor de Maand van het Spannende Boek is een niet spannend relatiedrama.

Aline en Giel hebben een relatie en ze hebben een rare buurvrouw, Guusje. Guusje "heeft de dood voor Aline's deur zien staan", zo lispelt ze omineus tegen Aline.

Van een gekke buurvrouw neem je zo'n tekst met een korreltje zout, maar haar andere beweringen neemt Aline bloedserieus.

Want Guus beweert ook dat Giel altijd een roodharige vrouw over de vloer krijgt als Aline van huis is. Giel doet 'het' met haar. Ook in de tuin. "En ze heeft een rode poes."

Gebruikelijke riedel

Met dat kleurige detail als uitsmijter wordt het zaadje van de twijfel effectief in Aline's systeem geplant, en al spoedig geraken zij en Giel in een relatiecrisis. Wat volgt is de gebruikelijke riedel van beschuldigingen, ruzies, ontkenningen (van beide zijden), dat in Nooit alleen blijft steken op het niveau van een chicklit.

Dat is jammer, want met een gekke dame die een netvlies van matglas heeft, is het wel/niet-gegeven een genre-fähig uitgangspunt. Den Hollander stoeit ook met dat wel/niet-gegeven inzake een verdwijning (zou het moord zijn? Hm? Is gekke Guus gevaarlijk?), waarmee het plottechnisch gezien wel snor zit in dit geschenkenboekje.

Er zit alleen geen personage in Nooit alleen waardoor het je echt iets kan schelen. Het blijven eentonige, humorloze mensen en de vereiste broeierigheid wil maar niet van de grond komen.