Karin Slaughter 'ging undercover' voor nieuwe thriller

Karin Slaughter ging voor haar nieuwe thriller Stille Zonde op pad met undercover agenten. "Die onzichtbare psychologische factor gaat ze niet in de koude kleren zitten."

Dat zegt de Amerikaanse thrillerschrijfster in gesprek met NU.nl.

Slaughter is in Nederland voor de lancering van Stille Zonde en is donderdagavond te gast op de Avond van het Spannende Boek in Amsterdam, de aftrap van de Maand van het Spannende Boek.

U staat erom bekend zich altijd goed voor te bereiden voor uw thrillers. Waar ging voor Stille Zonde de meeste tijd in zitten?

"Will Trent, een van mijn vaste personages, gaat undercover, en ik heb me een poos onder de undercoveragenten begeven. Dat is minder spannend dan het klinkt of zoals we het uit de film kennen. Het merendeel van de tijd zitten die undercovers constiperend lang op de uitkijk."

"Maar dat is de buitenkant, want die onzichtbare psychologische factor gaat ze niet in de koude kleren zitten. Ze moeten de omschakeling maken naar denken en handelen als misdadigers en met zo'n Januskop moeten leven kan een aanslag op hun persoonlijkheid vormen."

Hebt u zelf nog met een rode pruik en een zonnebril opgelopen?

"Ha, nee. Ik word gelukkig niet als zodanig overal herkend. Sterker, als ik me voorstel op een feestje, hoor ik weleens 'O, ik ken een schrijfster die ook Karin Slaughter heet'."

Hoe hebt u het saaie aspect van het undercoverwerk weten om te buigen in suspense?

"Door flink aan te dikken en te liegen, ha. Dat is wat schrijvers doen."

Kon de getroebleerde Will die extra last van de undercoverjob aan?

"Will is 'a big boy'. En hij heeft Sara, zoals je weet. Na de destructieve relatie met Angie is hij bij de constructieve Sara in betere handen. Daar is hij de voordelen van aan het ontdekken, want hij is duisternis en adrenalinehysterie gewend. Ik gun hem de tijd. Niet te veel, want mijn thrillers moeten ook los van elkaar te lezen zijn."

Weegt in Stille Zonde de psychologische factor überhaupt zwaarder?

"De psychologische ontwikkeling in deze thriller voelde als een overbelast circuit. Er ontstaat kortsluiting die zich ontlaadt in scènes met buitensporig geweld tegen mannen."

"Gek genoeg wordt geweld tegen mannen als minder gewelddadig ervaren, heb ik aan de reacties gemerkt, veel minder dan geweld tegen vrouwen. Misschien omdat mannen het leeuwendeel van het geweld op de wereld is aan te rekenen en het als neveneffect wordt beschouwd als het henzelf treft."

U beveelt weleens andere thrillers aan. Wat zijn uw criteria?

"De psychologische plot moet sterk in elkaar zitten. Je merkt wanneer een auteur goed heeft nagedacht en inzichtelijke kennis heeft (opgedaan), of wanneer ze zich er met een jantje van leiden van afmaken."

"Onwaarschijnlijke superhelden met ongeloofwaardige superacties zeggen me ook niets. En ik let extra op vrouwen die schrijven, want die hebben in dit genre vooralsnog een minder stevige poot aan de grond."

Er zijn auteurs die hulpschrijvers in dienst hebben. U ook?

"No way. Ik vind het hele schrijversproces veel te leuk, en als er research gedaan moet worden doe ik dat zelf. Ik laat sommige passages weleens controleren door experts of ik mijn feiten op een rijtje heb, maar ik zou nooit het creatieve proces uitbesteden."

Stille Zonde is donderdag verschenen bij uitgeverij Cargo

Tip de redactie