A.F.Th. van der Heijden is 'grimmiger' schrijver geworden

A.F.Th. van der Heijden is naar eigen zeggen een grimmiger schrijver geworden na het overlijden van zijn zoon Tonio in 2010.

Dat zegt de Van der Heijden tijdens het tv-programma College Tour. Het is voor het eerst sinds drie jaar dat de gelauwerde auteur weer in openbaarheid treedt.

"Ik denk dat ik grimmiger ben gaan schrijven sinds de dood van mijn zoon. Dit komt door het proces van 'verschaming'." Van der Heijden beschrijft dit zelfgebedachte woord als een soort 'verschraling'. "De dingen waarvan ik ooit dacht dat ze glans hadden, die verkruimelen als ik ze in mijn geheugen tegenkom. Zoals het verschraalde bier op de ochtend na een feestje. Alles wordt daardoor aangetast, door dat proces van 'verschaming'."

Volgens Van der Heijden kan dit proces ook een creatieve kant hebben. "Als alles 'verschaamt', dan moet ik ontzettend mijn best doen om daar boven te komen, het proces van verschaming overstijgen en en op een dag kunnen zien: dat is het niet."

Kluizenaar

Op eerste pinksterdag 2010 werd de 21-jarige Tonio, het enige kind van de auteur en zijn vrouw, op de Stadhouderskade in Amsterdam op de fiets aangereden door een auto. Sindsdien leefde Van der Heijden drie jaar lang als een kluizenaar, hij wilde zo min mogelijk contact met de buitenwereld.

Zelfs voor de verschillende prijzen, waaronder de NS Publieksprijs en de Libris Literatuurprijs, die Van der Heijden won voor het boek Tonio kwam de schrijver niet naar de prijsuitreiking.

Elke dag kleedde Van der Heijden zich in een trainingsbroek en een houthakkersshirt, net zoals op de dag waarop hij te horen kreeg dat zijn zoon in het ziekenhuis lag. "Het was geen bewuste keuze, het was iets dat werd gedicteerd. Elke dag moest er het zelfde uitzien."

Redding

Het boek Tonio, over de dood van zijn zoon, schreef Van der Heijden als verwerking. "Het schrijven van het boek heeft me gered, hoe triest het onderwerp ook was. Het maakte dat ik door wilde gaan met schrijven."

Om dit proces te prolongeren stemde de schrijver in met de verfilming van het boek. Omdat het boek een reconstructie is van de laatste uren van zijn zoon, is het volgens Van der Heijden goed te verfilmen. "Zo lang het boek leeft, leeft zijn (Tonio, red.) stem en als dat via een film kan dan neem ik daar deel aan."

Van der Heijden weet nog niet of hij de film kan gaan zien. Hiervoor wacht hij de uitwerking ervan af. 

Lees meer over:
Tip de redactie