Na het monstersucces van De eenzaamheid van de priemgetallen komt Giordano met een roman over de Italiaanse missie in Afghanistan. 

Het beeld op de coverplaat is veelzeggend. We zien een meisje dat haar arm om een soldaat heeft geslagen. Ze kan een oudere zus zijn die haar broer aanmoedigt of zich juist wanhopig aan hem vastklampt.

Een geliefde die haar man niet wil laten gaan, een moeder die haar zoon troost biedt, of zelfs een vrouwelijke soldaat die op een moment van zwakte steun zoekt bij haar strijdmakker. De blik in de ogen van de ogen van de soldaat is eenzelfde variabele mengeling van branie, twijfel, jeugdige overmoed, vastberadenheid. 

Deze keur aan uiteenlopende emoties en personages figureren in Paolo Giordano’s tweede roman Het menselijk lichaam, die tot stand kwam nadat de auteur, na het succes van De eenzaamheid van de priemgetallen, een poosje onder de soldaten verkeerde en bij hun inspiratie vond.

Schrijvers

Met schrijvers als Ben Fountain (Billie Lynn) en Kevin O’Donnell (Gele vogels) en Shani Boianjiu (Het eeuwige volk kent geen angst) krijgen we steeds meer inzicht in de hedendaagse oorlog zonder contouren, met tegenstanders die niet van burgers zijn te onderscheiden, of ze nu man, vrouw of kind of zelfs vee zijn. En ook meer inzicht in de manschappen die op missie worden gestuurd.

Als de missie voor de Italianen begint, zijn ze een kluwen van ginnegappende kerels die voornamelijk bezig zijn met het rollen van hun biceps en hunkerende gesprekken over waar de naaibaarste wijven zich bevinden.

Training

Er is vaak ook niet meer te doen; de zware fysieke training van de mariniers komt vooral van pas voor de eentonige uithoudingsslag in deze onherbergzame streken met striemende stofstormen, waar lange perioden van nietsdoen worden afgewisseld met korte, hevige aanvallen uit onzichtbare hoeken.

Allengs krijgen de soldaten gezichten, stemmen, achtergronden, verledens, ouders, handen, voeten, en groeien ze uit tot de waardevolle levens van wie Giordano zich afvraagt wat ze daar doen.

Want in deze roman staan geen nobele oorlogsslogans, ook niet opgevouwen tussen de regels. Als de auteur bij monde van een bevelhebber een schets van hun tegenstanders geeft en waarschuwt wat de manschappen te wachten staat als ze in handen vallen van de Taliban, zit daar geen woord Afghaans bij.

Keerpunt

Het keerpunt is operatie Mother Bear, waarbij ze een konvooi lokale vrachtwagens moeten begeleiden. En daar gaat het mis.

Het regiment komt in een hinderlaag terecht, en op zulke momenten is het bijna spijtig dat Giordano zo’n fabuleuze auteur is, omdat hij de ellende, de gruwel, de verbijstering en het verdriet om de omgekomen strijdmakkers veel te goed weet te verwoorden.

Geen wonder dat de oorlog voor de meeste soldaten nog een keer begint als ze terugkeren. Zie maar eens te verwerken als de hel op aarde neerdaalt en je zit er midden in.

Uitgeverij De Bezige Bij
Vertaling Mieke Geuzenbroek en Pietha de Voogd