Deze nieuwe entry in het Slaughterhouse van Karin Slaughter combineert spoorzoeken van de recherche met écht spoorzoekertje middels het zogeheten geocache.

Een thriller uit het slachthuis van Karin Slaughter heeft de kenmerken ‘duister, luguber’, net als de boeken van de fameuze schrijfster. Het is als de tegenvoeter van de ingetogen Agatha Christie Award waarvoor Poznanski’s thriller Vijf, met de bloederige details en expliciete taferelen, geen kandidaat zou zijn.

In Vijf wordt op een open plek in de natuur het gedumpte lijk gevonden van een jonge vrouw, handen op de rug gebonden, morsdood, rara-raadsels op haar voetzolen getatoeëerd. Rechercheduo Beatrice en Florin moeten er op het bureau hun gesprek over vitello tonnato voor onderbreken, want politieagenten zijn ook maar mensen.

Bij de stoffelijke resten van de vrouw vinden ze een in plastic verpakte mannenhand, en ook daar zitten aanwijzingen bij. Beatrice en Florian kijken elkaar aan, en de lezer knikt mee: er heeft zich weer een nieuwe gestoorde boef gepresenteerd die wil laten zien dat hij slimmer is dan de politie. Of die hun op z’n minst hard wil laten zwoegen voor hun salaris.

Geocache

Welkome hulp komt van het gretige, nieuwe talent op het bureau, die Beatrice en Florin op het spoor zet van, tja, spoorzoeken. Geocache. Een fenomeen waarbij mensen op aanwijzingen van elkaar verstopte dingetjes zoeken, als een soort interactief game met veel deelnemers op jacht naar echte caches, niet online.

De moordenaar ontpopt zich als een volbloed sporenzetter, maar in zijn geval kosten de caches slachtoffers die op een macabere manier aan hun eind komen. Poznanski rolt de lijnen uit en volgt ze adequaat, voert de spanning op, saust de bloedsoep rijkelijk pittig bij en doet wat thrillerauteurs moeten doen.

Ze geeft dus ook de privélevens van haar rechercheduo een aandeel in het verhaal. Zo poogt Florin een nieuwe relatie in stand te houden en Beatrice haar ex op afstand: het genre indachtig vormen rechercheurs de slechtste kandidaten op de huwelijkmarkt want lijken hebben - in boeken - te allen tijde voorrang. Met name als ze in stukjes worden opgediend.

Uitgeverij Cargo
Vertaling Bonella van Beusekom