Thriller met Zuid-Afrika als decor, traditiegetrouw een Meyer met complexe demografische en ecologische structuren.

Deon Meyers vorige, 13 uur, werd door de VN Thrillergids uitgeroepen tot de beste van het jaar.

Ook daar was Zuid-Afrika het decor, waar het slechtste in de mens in scherp contrast staat met de schitterendste natuurgebieden.

De Afrikaanse flora en fauna heeft zwaar te lijden onder de toenemende bevolking, en die toenemende bevolking lijdt onder elkaar. Hebzucht, racisme, het zijn de vaste Meyer-ingrediënten die hij in geëngageerde, gestroomlijnde thrillers omzet.

De plot

In Onzichtbaar wordt lijfwacht Lemmer ingehuurd door een jonge, rijke erfgename, Emma. Ze meent dat ze een beeltenis van haar dood gewaande broer heeft waargenomen. Maar sinds ze naar hem op zoek is gegaan, hebben bewapende mannen met bivakmutsen het op haar gemunt.

Er vliegt een vonkje op Lemmer over waarna haar speurtocht ook de zijne wordt. Dat vonkje is geen verliefdheid; de actie in Meyers thrillers kent veel wijder vertakte, complexere structuren.

Dekstoelen op de Titanic

Lees Meyer naast deze sterke plot ook om die tussenverhalen over de fauna in Afrika. Zoals over de farm waar gieren worden beschermd (en die echt bestaat, zoals in het nawoord is te lezen).

Gieren die door hun eetgewoontes de rol van katalysator in het dierenrijk hebben. Stropers, projectontwikkelaars, handel, de bedreigingen komen uit elke denkbare hoek.

En lees Meyer ook om zijn conclusies vervat in beeldspraak die beklijft: ‘Het natuurbehoud door deze groep is een ecologische herschikking van dekstoelen op de Titanic.’ Wat een woordensmid is die man.

Uitgeverij: A.W. Bruna
Vertaling: Martine Vosmaer en Karina van Santen