AMSTERDAM - Auteur A.F.Th. van der Heijden (1951) dacht dat Tonio het einde van zijn carrière zou zijn, maar het gaf hem juist moed om verder te gaan.

"Ik dacht dat ik hierna niks meer zou kunnen schrijven. Toch heb ik mijn pen bij alle pijn en ellende nog niet aan de wilgen hoeven hangen."

Maandag won uw boek Tonio de NS Publieksprijs, bent u trots?

"Namens Tonio ben ik trots op het winnen van de prijs. Ik schrijf normaal fictionele boeken en die zouden nooit in aanmerking komen voor een populaire publieksprijs."

"Dit boek blijkbaar wel. Misschien komt dat door de verkoopcijfers. De nominatie had van mij niet gehoeven maar mijn vrouw was enthousiast. Zij heeft gemeend om aandacht voor het boek en de nominatie te moeten genereren."

"Dat heb ik niet van haar verlangd en heeft ze volledig uit vrije wil gedaan. Daar ben ik haar dankbaar voor. De NS Publieksprijs is een kans om Tonio in leven te houden en het verhaal te verspreiden."

Tonio gaat over het overlijden van uw zoon Tonio. Dat is nu tweeënhalf jaar geleden. Hoe is het om een prijs te winnen voor een boek met zo'n droevige aanleiding?

"Dat is heel dubbel en emotioneel voor mij. Ik hoop dat het een afronding van een periode is. Het zal zeker geen afronding van de pijn zijn. Dat wordt namelijk niet minder. Dat zou ik ook niet accepteren, als die pijn minder werd."

"Het klinkt misschien raar maar ik koester de pijn. Ik ben bang geweest om een 'opgeruimd' gevoel te krijgen. Dat is niet gebeurd. Ik wil het onaanvaardbare niet accepteren."

Waarom was u niet aanwezig bij de uitreiking?

"Ik kan dat nog niet aan. Dan moet ik daar aan een tafel zitten en zijn er allemaal journalisten die iets aan mij willen vragen. Ik ben daar nog niet aan toe."

"De toekomst zal leren wanneer dat weer wel kan. Mijn vrouw is er beter in. Zij heeft gisteren voor mij de prijs in ontvangst genomen."

De Volkskrant vroeg zich deze week af of de publieksprijs meer een lobbyprijs is geworden. Hoe belangrijk is het om campagne te voeren?

"Ik kan me daar eigenlijk niet zo druk over maken. Ik heb geen bezwaar tegen enige campagne, maar vind dat je ook te ver kan gaan. Ernest van der Kwast heeft zich in 2010 natuurlijk volstrekt belachelijk gemaakt door te proberen stemmers om te kopen."

Mart Smeets trok zijn boek De Lance-factor enige uren voor de bekendmaking terug uit de race. Is dat sportief?

"Ik vind dat niet zo chic. Ik had het beter gevonden als hij zijn boek direct had teruggetrokken na bekendmaking van het Amerikaanse rapport over Lance Armstrong."

Wat vindt u van de andere boeken die genomineerd waren?

"Ik heb geen van de andere genomineerde boeken gelezen. Momenteel ben ik zelf aan het schrijven, dan lees ik nooit romans. Het is dus geen onwil. Ik vind het werk van Paulien Cornelisse wel erg mooi. Je moet niet alleen mét taal maar ook óver taal schrijven. Dat doet zij."

Beïnvloedt wat u hebt meegemaakt uw manier van schrijven?

"Ja, mijn orgaan voor wat ertoe doet en wat niet is scherper geworden. Ik sluit geen compromissen meer in mijn teksten. Te oppervlakkige passages schrap ik."

Wat kunnen we in de toekomst nog van u verwachten?

"Over ongeveer een jaar verwacht ik een nieuw deel uit te brengen in de cyclus De tandeloze tijd. Die was in 1996 eigenlijk klaar. Ik heb echter weer inspiratie voor minstens drie vervolgdelen. Het komende deel zal De IJzeren Man heten. Bovendien komt er een herdruk van Tonio aan."

Lees hier de recensie van Tonio