In het universum van Alessandro Barrico klinkt het levensmotto door van Primo Levi: wees precies, vindingrijk en speels.

Een succesvol schrijver in Londen, Mr Gwyn, wil niet meer schrijven en stelt een lijst met 52 redenen op om zijn beslissing te staven.

Nu hij meer tijd tot zijn beschikking heeft, maakt hij lange omzwervingen door de stad. Bij een van die wandelingen belandt hij in een fotogalerie waar de portrettententoonstelling hem op een prachtig idee brengt.

Gwyn bestudeert het werk van de fotograaf nauwkeurig, en ontdekt dat de man zijn modellen tot in de haarvaten heeft doorgrond. Het proces van kijken, bestuderen en begrijpen fascineert Gwyn dermate dat hij zijn nieuwe graal heeft gevonden: hij gaat mensen portretteren middels het woord.

De perfectie

Al zijn spaargeld en al zijn tijd worden geïnvesteerd om het perfecte decor te creëren voor een ideale ‘werkplek’ waar hij zijn modellen zal gaan observeren om hun tot in de essentie te doorgronden. Locatie, ligging, inrichting, kleur, geur, geluid, licht - zowel buiten als binnen - hij laat niets aan het toeval over.

Tijdens deze voorbereidingen ontmoet hij inspirerende mensen die net zo verslingerd zijn aan hun vak als hij, en zijn eerste model, een vrouw, is een treffer. Zij begrijpt Gwyns intenties en zal een sturende rol in zijn nieuwe project gaan spelen.

Met Mr Gwyn voert Alessandro Barrico de lezer mee in zijn universum waarin de levenskunst van de ‘precisie’ centraal staat – een universum waarin we al eerder mochten rondwandelen met zijn roman Emmaüs en de essaybundel De barbaren.

Barrico weet glashelder te verbeelden hoe lonend het is om aandacht te hebben voor het detail en hoe zinvol het beoefenen van kleine deugden, op elke disciplines. Of het nu een kunstenaar betreft of een ambachtsman die lampjes maakt, een componist of vastgoedmakelaar, of men beroepshalve de verdieping zoekt dan wel in vrijetijdsbesteding of in sociale contacten.

Hersenfeestje

Naast die bom aan inzichten is Mr Gwyn ook conform Barrico’s adagium gewoon een goed en mooi verteld verhaal (idem vertaald door Manon Smits) dat is verstoken van betweterig moralisme.

Net zo meeslepend als Robbert Dijkgraaf het heelal bespreekt en Joost Zwagerman abstracte kunst voor een groot publiek ontsluiert, zo aanstekelijk is Barrico’s roman over de kwaliteit van deze levenshouding. Feest voor de hersens.

Uitgeverij De Bezige Bij, vertaling Manon Smits