Nieuwe thriller met de Zweedse inspecteur Barbarotti, Nessers opvolger van zijn oude getrouwe Van Veeteren. In deze tweede Barbarotti krijgt de inspecteur enge post van een seriemoordenaar.

Het verhaal, of beter, de diverse verhalen, verlopen langs parallelle lijnen met weinig overlap in de vertelstructuur.

Barbarotti is de spil, maar als in een marmottenparcours houdt de auteur zich per onderwerp aan afgebakende gangen. Intrige, speurwerk, privé - het is alsof Nesser heeft scheidingswanden aangebracht.

De intrige in Een heel ander verhaal heeft een overzeese aanloop. Een zestal Zweden ontmoet elkaar op vakantie in Frankrijk waar ze een poosje samen optrekken. In delen geeft Nesser prijs wat er precies tijdens die vakantie is voorgevallen - geen prestatie die toeristen in de regel op hun vakantiekaarten schrijven.

Brieven

Wie wel schrijft, is een geheimzinnige anonymus die jaren later aan Barbarotti brieven stuurt met eenregelige aankondigingen wie hij gaat vermoorden. Een grap? Nee. Als de opgegeven personen daadwerkelijk slachtoffer worden van moord, moet Barbarotti zijn eigen vakantie onderbreken.

Dat is jammer. Hij zat net zo prinsheerlijk met zijn nieuwe geliefde Marianne op een afgelegen plek bij te komen van zijn beroep dat hij zich té veel aantrekt, zoals een hedendaags literair romanpersonage in dit genre betaamt. Maar de kersverse vriendin is uit het stevige hout gesneden, het slag dat nog vele thrillers meekan en die begrijpt dat politiewerk geen negen tot vijf-baan is.

Culturele mix

Barbarotti verbeeldt met zijn half-Italiaanse achtergrond de moderne gemixte Europeaan, net zoals inspecteur Joona van het auteursechtpaar Lars Kepler een Fin in Zweden is. Hussel de poppetjes, heren en dames misdaadauteurs, want dit soort nieuwe invalshoeken zorgen voor nieuwe ontwikkelingen en wendingen.

Wat evenwel het effect is van de scheidingswanden in deze Nesser-thriller, is op de keper beschouwd miniem. Het verhaal is heel helder, dat is het opvallendste resultaat, en de fragmenten over de vakantie in Frankrijk die in dagboekvorm worden geserveerd, zijn literatuur.

Kalverliefde

Marianne doet vanuit het privédomein enkele aangevers in de aanbieding maar heeft geen sturende rol, behalve dat ze Barbarotti's hart laat kloppen als een scholier met kalverliefde en hij daardoor veel met zijn hoofd in de wolken loopt.

De seriemoordenaar kan door die privéperikelen lang zijn/haar gang gaan voordat Barbarotti grip op de situatie krijgt, dus ook die verhaallijn loopt vrijwel ongeschonden zonder overlap door tot aan de finale. Zodoende heeft Nesser zijn eerste Barbarotti, het geweldige De man zonder hond, niet overtroffen, en ook net niet geëvenaard.

Uitgeverij De geus, vertaling Ydelet Westra