Derde deel in het vierluik The Red Riding Quartet, de Britse detectiveserie over de Yorkshire Ripper die in de jaren 70/80 een bloederig spoor door het noorden van Engeland trok.

Commissaris Peter Hunter uit Manchester wordt uitgenodigd om het rechercheteam van Leeds in Yorkshire bij te staan. Enerzijds ter assistentie voor de ongrijpbare Yorkshire Ripper, anderzijds om de vorderingen van het Leeds-korps te evalueren.

Dat laatste blijkt een wespennest te zijn dat funeste consequenties voor Hunter zelf zal krijgen.

The Red Riding Quartet is een gelauwerde detectivereeks met en voor liefhebbers. Peace hanteert een stijl - staccato, veel dialoog, monologue intérieur - die een vrij unieke plek inneemt in het misdaadgenre.

Geen sfeerbeschrijvingen of uitvoerige personageprofielen. Het is rauw, soms zelfs hallucinerend fragmentarisch. Deze schrijfstijl is echter geen maniertje, maar een middel om het realiteitsgehalte van het verhaal te benadrukken.

Gevoel

En dat werkt. Hunter is levensecht als commissaris die verbeten jacht blijft maken op de Ripper omdat het lot van de slachtoffers hem aan het hart gaat. Afgezet tegen deze periode, zou je hem bijna als een van de pioniers op het gebied van de meer gevoelsmatige politiemannen kunnen beschouwen, die er een principe van maakten om onkreukbaar te zijn en te blijven.

Corruptie binnen het korps van Leeds neemt in deze derde episode grote vormen aan. Het was de tijd zonder internet of mobiele telefoons en de informatieoverdracht was gebrekkig. De daaruit voortvloeiende grijsgebieden in een politieonderzoek of aangaande het functioneren van het apparaat, boden veel mogelijkheden tot verdoezeling van fouten en ook stomweg ruimte aan foute agenten.

Grotesk

Het gemak waarmee getuigen worden uitgeschakeld en dossiers verdwijnen, dragen bij aan de onbehaaglijk toenemende dreiging voor waarheidsvorsers als Hunter. Hij wroet en wrikt waar sommige van zijn collega’s hem liever niet willen hebben, en de middelen die ze aanwenden om hem de weg te versperren zijn vaak grotesk. De suspense gedijt erbij, als een tierelier.

Uitgeverij Cargo

Vertaling Johannes Jonkers