Als in New York een bekende investeringsbankier van een brug springt, ontstaat er een domino-effect. Crisisroman van de huidige tijd.

De Darlings van New York is een rijke familie die tot de New Yorkse adelstand behoort. Niet qua titel zoals in het Avondland geldt, maar qua status en geld dankzij de investeringshandel.

De manier waarop de familie in het boek wordt geïntroduceerd - met een poenerig benefietgala onder kroonluchters - is zowel karakteristiek voor 'dat soort mensen' als voor de verhaallijn.

De Darlings mag dan over de financiële wereld gaan, Alger is erg geïnteresseerd in de levensstijl van de grote spelers. Appartementen met uitzicht op Central Park, buitenhuizen in The Hamptons, het bewaken van 'ons soort mensen' en de Patek Philippe-horloges - Alger schrijft alsof ze een societycolumn in een New Yorkse krant had.

Zondebokken

Als de dood van de voorname investeringsbankier Morty Reis de bevoorrechte status van de Darlings bedreigt, gaat de familie op zoek naar zondebokken om het luchtkasteel overeind te houden. Het verpletterende domino-effect en de schokgolf in de beleggingswereld is tja, pech voor de verliezers (hallo daar, Madoff).

De ontluisterende verhalen uit de financiële wereld hebben tot een nieuw genre geleid in thrillers, romans en non-fictie. Alger heeft gekozen voor een soap-achtige insteek voor dit milieu, met veel zendtijd voor echtgenotes, dochters en (clandestiene) vriendinnetjes. Dat weekt het verhaal los van een al te eenzijdig economisch verhaal, al kent ze haar weg in de hedgefunds en investeringsbeleggingen, maar er zit een tweeledig smaakje aan.

Enerzijds verklaart de benadering vanuit de privésfeer wat de betrokkenen te verliezen hebben en wat hun drijfveren zijn om de boel te besodemieteren. Huis, haard, status - en dan niet alleen bezien vanuit de mannen die de financiële touwtjes in handen hebben. Hun vrouwen hebben een bijna Romeins aandeel in vernietigende behoudzucht. Anderzijds, en dat is echt soapy, sluimert dat bijna lipsmakkende genoegen tussen de regels door als het bijltjesdag is voor 'die rijkelui'.

Smeuïg

Met die nadruk op de privélevens, had Algers roman baat gehad bij een strakkere hand voor de personagestamboom. De introductie van de betrokkenen is her en der onnodig uitgebreid, en qua chronologie soms wat warrig. Een enkelvoudig - of minstens minder veelkoppig -vertelperspectief was overzichtelijker.

En ook spannender, omdat er dan meer vernuft is vereist om de malversaties aan het licht te brengen. Voor echt drama als in The Bonfire of the Vanities is De Darlings te licht, maar Algers debuutroman is smeuïg genoeg voor een solide positie in de middenmoot.

Uitgeverij Nieuw Amsterdam

Vertaling Gerda Baardman, Lidwien Biekmann en Wim Scherpenisse