AMSTERDAM - Bernando Fernandez noemt zijn misdaadroman Zwart ijs "met enige ironie een magisch-realistische drugsroman", maar dan wel met "een subtiele superhelden-flair".

In Zwart ijs staan politieagente Andrea en drugsbarones Lizzy lijnrecht tegenover elkaar.

NU.nl sprak met de auteur over Mexicaanse drugskartels en superhelden.

Zwart ijs heeft iets van een graphic novel. Werkte u met denkbeeldige storyboards?

"Ik ben naast auteur ook comicbook-artiest, en ik heb geleerd verhalen te vertellen door het lezen van comics en graphic novels. Vanwege mijn cartooneske stijl zou ik een verhaal als Zwart ijs niet op de gewenste manier kunnen verbeelden, daarom ben ik mijn graphic novels gaan uitschrijven met woorden."

Hoe realistisch is uw beschrijving van de Mexicaanse drugswereld?

"Er is veel verzonnen en er zitten zelfs mystieke elementen in Zwart ijs. Met enige ironie zou ik het als een magisch-realistische drugsroman kunnen omschrijven. Er worden veel narcoboeken in Mexico uitgegeven, dus ik wilde aan mijn boek elementen toevoegen die het een subtiele superhelden-flair gaven."

"Mijn doelstelling is om de lezer zich af te laten vragen of het realistisch is of niet. Ik hoop dat ik daarin ben geslaagd."

Het bestrijden van de drugsgerelateerde misdaad lijkt moeilijk vanwege corruptie bij de politie. Is het gevaarlijk hierover te schrijven?

"Nee hoor. Drugsbaronnen en de politie in Mexico lezen toch geen boeken."

Is er hoop op verbetering, of zullen Mexicanen ermee moeten leren leven?

"De toekomst ziet er nu somberder uit dan ooit. Mexicanen moeten iets met deze wrede drugsoorlog doen voordat het op een genocide uitloopt. Ik hoop het beste van de komende verkiezingen in juli. Misschien wint links en hebben we een kans dat deze waanzin op een andere manier wordt aangepakt."

Waarom neem kunst een prominente rol in Zwart ijs in?

"De kunstzinnige elementen bieden de ruimte om een verhaal veel meer kracht en expressie te geven. Ik ben gefascineerd door contemporaine kunst. Door van Lizzy een verzamelaar van verknipte kunst en murderabilia te maken, werd ze veel interessanter als personage. Ik ben van plan een boek te schrijven over wereldomspannende misdaadorganisaties en kunstroof."

Lizzy en Andrea lijken zo veel op elkaar, dat hun beroep aan de 'goede' en 'kwade' zijde bijna op toeval lijkt te berusten.

"Robert Crais, een Amerikaanse thrillerauteur, heeft ooit gezegd dat privédetectives in misdaadromans qua denkwijze en gereedschap op superhelden uit comics lijken. Daar zat wat in, vond ik, en ik bedacht een hommage te brengen aan superhelden. Bij Lizzy en Andrea dacht ik aan Batman en The Joker. Als personage staat Lizzy dichter bij Catwoman of Poison Ivy dan bij echte drugsbaronessen als Sandra Ávila."

Komt Andrea terug in een ander verhaal?

"Ja. Ik had een soort drieluik in gedachten. Deel twee is net af en er is een prequel in 2005 gepubliceerd waarin Lizzy haar debuut maakt. Andrea heeft daarin een cameo. Hopelijk wordt dat ook in Nederland uitgegeven."

Zou u zelf de synthetische drug Zwart ijs gebruiken als het op de markt zou komen?

"In mijn jeugd was ik een straight edge punk. Dat betekent: geen drugs, geen sigaretten, geen alcohol en geen koffie om aan de massamanipulaties van politici te ontkomen. Ik heb die levensstijl aangehouden. Noem het een utopische droom, maar ik koester de hoop dat als mensen ophielden drugs te gebruiken, er direct een einde kwam aan het geweld en de drugssmokkel."