Bernardo Fernández – Zwart ijs

Hardcore cult-thriller over de Mexicaanse (drugs)onderwereld en de wetshandhavers. Niet dat er veel verschil tussen die twee zit.

Lizzy Zubiaga staat aan het hoofd van een Mexicaans drugsimperium, een erfenis van papá. Zelfs de Colombianen sidderen voor haar. Ze heeft een artistieke opleiding genoten in Canada, maar had een schrijnend gebrek aan talent, net als de fameuze Adolf.

Ze is daarentegen wel buitengewoon creatief in afrekeningen in het criminele circuit en, de gangbare coke en narcotica beu, in het verzinnen van nieuwe drugs.

Psycho doc

Zowel voor die afrekeningen als voor een nieuwe drug weet Lizzy zich verzekerd van de talenten van El Medico, een medisch onderlegd en psychotisch genie. Hij krijgt een laboratorium om haar nieuwe drug te designen, een superpil die mensen bovenmenselijk maakt op vele fronten: ontembare energie en een onbevreesdheid die tot ware doodsverachting leidt.

El Medico is ook degene die de minnaar van politieagente Andrea Mijangos vermoordt. Dat blijkt een van zijn minder geniale zetten, want Andrea is een reuzin in alle opzichten en zweert haar geliefde te revancheren. Haar wraakzucht brengt haar op het spoor van drugsbarones Lizzy. Het leidt tot een soort Rumble in the Jungle maar dan in Mexico. En met twee vrouwen. 

Cult-thriller

Zwart ijs is een woelige, broeierige thriller die qua stijl aan een graphic novel doet denken. Dat is met name te danken aan Fernández' schrijfstijl, en de absurdistische elementen van extreme personages en dito taferelen. De rauwheid van de onderwereld en de corruptie bij de politiemacht lijken uit een andere dimensie afkomstig. Maar gezien de nieuwsberichten over de Latijns-Amerikaanse drugswereld is Zwart ijs ook weer niet zo absurd. Een conventioneel 'good versus evil'-verhaal zou in deze context pas absurd zijn.

De rauwheid wordt door de dialogen benadrukt. "Geef me het zout even aan, alsjeblieft", zou geen zin zijn uit Zwart ijs. Personages zeggen: "Als ik niet binnen één seconde dat zout heb, bijt ik je arm eraf en ram 'm door je zuster's strot." In die trant.

Toch is er aan humor geen gebrek. Het verluchtigt de misdadige bruutheid niet, maar verheldert wel veel. De realiteit vereist kennelijk specifieke denkkaders en eigen overlevingsstrategieën, en die weet Fernández prima over het voetlicht te brengen. Een cult-thriller, caramba.

Uitgeverij Signatuur-Noir

Vertaling Jacqueline Visscher

Tip de redactie