Drieduizend kilometer, over bergen en in dalen, legde Rosita Steenbeek af op haar roze fietsje. Ze reed van Amsterdam naar Delphi, haar reisboek is zowel kostelijk als imponerend.

De schrijfster had geen noemenswaardige fietservaring op de dag waarop ze op haar roze ros stapte om naar Delphi te rijden.

Haar vriend, de fotograaf Art Khachatrian, was wel een geoefend fietser en wist haar op een dag over te halen tot de roadtrip. "Goed," zei Rosita. "Maar dan wil ik wel naar Delphi."

Het is grappig ontroerend, zoals het boek begint. Met familie en vrienden die de schrijfster van haar voornemen af willen brengen - tevergeefs. De zorgvuldige voorbereidingen en de eerste, bijna liefkozende woorden over die roze fiets die door Art is opgetooid voor de reis.

De fiets is het medium, het belangrijke mechaniek waarmee zij duizenden kilometers, hevige onweersbuien, hitte en steile klimpartijen trotseert. De fiets wordt bijna een levend iets, een paard dat zij ment en dat haar gehoorzaamt en vaak uitput, maar haar ook langs betoverende landschappen en bezienswaardigheden brengt.

Rozevingerige dageraad

Want met smaak en kennis verhaalt ze over kerken en standbeelden in Duitsland, bergen en panorama’s in Zwitserland, ravijnen en hitte in Italië tot aan de homerisch rozevingerige dageraad in Hellas. Rijdend door dorpjes, steden, langs paleizen en rivieren, wordt alles wat ze zien aangevuld met stukjes geschiedenis en mythen, van het Nibelungenlied tot het orakel van Delphi.

Door de soepele, toegankelijke vertelstijl, met ruimte voor fraaie zinnen om een bedwelmend uitzicht te vangen in woorden, wordt de reis indrukwekkend voelbaar. De pagina’s met foto’s van Art zijn de beelden die Steenbeeks beschrijvingen oproepen.

En naarmate ze dieper Italië ingaan, vooral in het staartstuk Griekenland, wordt de toon lyrischer, spiritueler ook – Steenbeek dringt immers steeds dieper door in haar vakgebied, de klassieke oudheid. In Griekenland zelf gaat het dak er helemaal af, na haar veroveringstocht over dat lange, zware parcours dat uiterste fysieke inspanningen heeft gevergd. Het letterlijk bedwingen van de elementen op eigen kracht biedt haar dezelfde inzichten als Pythagoras en Aristoteles, wier intense bewondering voor de schoonheid der natuur niet zelden is verward met godsbesef.

Heldin

Amsterdam-Delphi is een rijk boek, en niet zomaar een reisboek. Informatief, leerzaam, en bij vlagen kostelijk als het fietspaar, beiden gezegend met koppig temperament, na wat gekibbel weer eens een flink traject solo afleggen en het daarna goedmaken met een ijsje.

Ook de intense dierenliefde van Art, die oprecht van streek raakt bij elke vorm van dierenleed, loopt als een zoete rode draad door het verhaal. Deze fietstocht is een onbetwistbare prestatie en Steenbeek heeft het met smaak en gepaste trots opgetekend. Er was eens een heldin die Rosita heette.

Uitgeverij De Arbeiderspers