Chicklit verpakt als thriller volgt de vrouwelijke rechercheur Maeve Kerrigan die in Londen een aantal moorden op pedofielen moet oplossen.

Maeve is Ierse van oorsprong en als we Casey moeten geloven, is die afkomst een tekortkoming die bij het Londense politiekorps de nodige vooroordelen en grappen oproept.

Dezelfde vooroordelen die veroordeelde pedofielen treffen, treffen vrouwelijke agenten (laat staan lesbische) en mannen die niet goed tegen alcohol kunnen.

Het punt is duidelijk: bij de Londense Met staan testosteron, Brits bloed en gestaalde heterospieren hoog in de pikorde.

Heterospieren

Maar Caseys heldin staat haar mannetje. Ze is lang, ze kan niet koken en weet haar liefdevolle hunkering naar haar collega annex prins op paard best wel te onderdrukken. Maeve is het soort rolmodel dat in de jaren 90 werd geboetseerd om tegenwicht te bieden aan het mannenbastion.

En ze is gedreven. Als enkele pedofielen op brute wijze om het leven worden gebracht, licht het signaal 'seriemoordenaar' op bij het politiekorps. Maeve wordt aan de arm van een ijzervretende rechercheur gehaakt om de killer te stoppen.

Na een lange aanloop blijkt de zaak verband te houden met een verdwenen meisje. Op dat punt beland begint in Vergelding op aangenaam verrassende wijze in principe een geheel nieuw onderzoek. Twee boeken voor de prijs van één.

Slalomplot

De slalomplot is vakkundig opgezet, maar Casey laat zich verleiden om de romantische perikelen van hoofdpersonage veel zendtijd toe te bedelen. Ook in dialogen had gesneden kunnen worden en in de vele uitwijdingen over personages, die daardoor ten onrechte doen vermoeden dat ze elders een rol in het verhaal krijgen.

Ofwel, Casey doet grappig genoeg juist datgene wat de mannen in Maeve’s omgeving verzuchten: "Jullie vrouwen praten zoveel." Het gezwatel maakt dat het verhaal her en der wat inzakt, maar voor de liefhebber van de vrouwenthriller is Vergelding niet onverdienstelijk.

Uitgeverij Ambo | Anthos

Vertaling Iris van der Blom