Erling Jepsen (1956) is een van de belangrijkste stemmen van de Deense literatuur. Naast schrijver van theaterstukken en scenario’s is hij romancier. Zijn nieuwste boek heet in de Nederlandse vertaling De kop is eraf.

De verteller Emilie is veertien jaar oud en woont na de scheiding van haar ouders met haar moeder en haar uiterst sensitieve broertje Jacob in een oud huis op het platteland. Op een avond duikt een tweeëntwintigjarige jongen op in de tuin.

Moeder denkt aan een inbreker en slaat de knaap met een honkbalknuppel buiten westen. Als hij weer bij is gekomen vertelt hij dat hij tot aan de plotselinge verdrinkingsdood van zijn ouders in het huis heeft gewoond.

Hij heet Anders, nomen est omen, en biedt aan om de overwoekerde tuin te fatsoeneren. Omdat het al erg laat is en omdat de moeder zich een beetje schaamt, staat ze toe dat hij in de logeerkamer, tevens zijn eigen jongenskamer, de nacht doorbrengt. De volgende dag is zijn klus nog niet klaar. Langzaam weet hij zich meester te maken van de situatie.

Niets aan de hand

Aanvankelijk is er niets aan de hand. Anders snoeit en knipt en is een welkome gast voor de onbezorgde zomer waar vooral de moeder behoefte aanheeft. Een volwassen man, waar ook Jacob rustig van wordt. Emilie tekent graag. Ze maakt collages waarover de tekenleraar zegt: 'het griezelige en het komische liggen heel dicht bij elkaar'. Dat is Jepsen in dit bloedstollende boek ten voeten uit.

Anders speelt de gezinsleden tegen elkaar uit. Moeder en dochter worden rivalen. Jacob, hangt erg aan de pseudo-tuinman. Hij neemt zijn woorden letterlijk. Anders mag graag gruwelverhalen vertellen. In zijn ogen is Jacob volstrekt normaal. Hij gebruikt zijn nachtmerries alleen om aandacht te trekken.

Overtuigend

Jepsen schrijft heel overtuigend vanuit het perspectief van een pubermeisje, verveeld en soms opstandig. Zoals in al zijn romans zijn de interacties tussen de mensen o zo herkenbaar. Anders overtuigt haar ervan dat het tijd is om haar ouders op te voeden, net als hij met hen ook heeft gedaan.

Maar dan doet Emilie wanneer ze in de tuin op zoek is naar een liefdesnestje een schokkende ontdekking. Het is haast onvermijdelijk dat de situatie gaat escaleren. Jepsen doseert en gebruikt ingenieuze sluipwegen.

Emilie blijkt minder naïef dan gedacht en haar broertje is op z´n zachtst gezegd heel daadkrachtig. Het is wachten op de verfilming van deze roman. Van het boek zit je al voortdurend op het puntje van je stoel.