Indringende, subtiele roman over een onhandelbaar jongetje van acht en het grijsgebied in de jeugdzorg.

De achtjarige Axel is zo op het oog niet het leukste klasgenootje. Luidruchtig, agressief, onhandelbaar. Gelukkig voor hem heeft hij een onderwijzeres en een schoolverpleegster die begrijpen dat kinderen zich niet zomaar opstellen omdat ze geboren etterbakken zijn. Hier is meer aan de hand.

Stukje bij beetje wordt Axels drama door Giolito blootgelegd. Axels thuis is allesbehalve rooskleurig te noemen, met een egocentrische moeder die drinkt als een vis en een vader die nog meer dorst heeft.

Op dat moment is Axel al in de molen van de jeugdzorg beland, met gezinsvoogden en advocaten en hulpverleners die het beste met de jongen voorhebben, maar toch falen het kind op juiste wijze op te vangen.

Tussen twee vuren krijgt een moorddadige wending wanneer Axels vader thuis wordt doodgestoken en de jongen weigert te vertellen wat er is gebeurd. Maar dit boek heeft een te indringende maatschappelijke lading voor een echte misdaadthriller, noch is het een boude aanklacht dat de Jeugdzorg in Zweden niet zou voldoen.

Genuanceerd

De personages worden sterk uitgewerkt en ingekleurd op een manier waardoor het verhaal zich kan ontwikkelen tot een subtiele, volwassen en niet gechargeerde roman. Geloofwaardige mensen zetten de nodige vraagtekens bij zichzelf en het systeem waarin ze werkzaam zijn.

Zonder moralistische vinger brengt Giolito genuanceerd over het voetlicht hoe jeugdzorg ondanks alle inspanningen een vlechtwerk is met mazen dat wordt gerund door werknemers met een eigen verhaal.

Het levert een waardevolle roman op over goede bedoelingen die niet altijd toereikend zijn.

Uitgeverij: De Kern
Vertaling: Corry van Bree