Nicci Gerrard is de vrouwelijke helft van het schrijversduo Nicci French dat met thrillers wereldwijd zeer succesvol is. Het zojuist in vertaling verschenen Nooit vergeten is alweer haar vijfde soloproject.

De vijftigers Felix en Isabel Hopkins, respectievelijk academicus en lerares op een basisschool, hebben drie kinderen: Tamsin, Johnny en Mia.

Tamsin is voluptueus en rebels, Johnny is de meegaandheid zelve, een ideaal kind, zelfs tijdens de adolescentie. Letterlijk en figuurlijk de 'middleman'.

Mia, de jongste, is zo mager als een lat, lijkt meer op een jongen dan een meisje, en heeft op school eigenlijk geen echte vrienden.

Johnny is van huis vertrokken om te gaan studeren. Tamsin is hem al voorgegaan. Het wordt stil in huis, hoewel een huis waar Mia zich bevindt nooit helemaal rustig kan zijn. Mia is haar eigen oorlogsgebied.

Wanneer de moederkloek Isabel twee weken niets meer heeft gehoord van Johnny gaan Felix en zij op onderzoek op de campus. Johnny blijkt vertrokken te zijn zonder een bericht achter te laten. Alles zal wel goed komen, Johnny is immers onverstoorbaar gelijkmoedig.

Stille waters

Stille waters en diepe gronden. Johnny komt niet terug en stuurt ook geen bericht. Zijn vrienden huren een bus en gaan met Isabel en haar vriendinnen naar Londen, de stad waar je je in hun ogen bij uitstek kunt verbergen, om aanplakbiljetten op te hangen en bij opvanghuizen voor daklozen langs te gaan. Zonder resultaat.

Dan schetst Gerrard op magistrale wijze hoe de gezinsleden met dit drama omgaan, elk op hun eigen manier.

De verdwijning van Johnny maakt het boek weliswaar tot een pageturner. Je wilt toch weten of hij terugkomt en waarom hij is verdwenen. Maar het is eigenlijk alleen een vehikel om de verschillende emoties binnen een familie en een vriendenkring te kunnen schetsen. Schuld, verraad, liefde, haat.

Gerrard buit de situatie maximaal uit. De onverstoorbare Felix, maker van de levensregels van het gezin, breekt. Isabel, die je langzaam tot een oud grijs wrak ziet verworden, buigt mee en wordt als dusdanig degene die alles nog enigszins bij elkaar houdt.

Angstvallig

Isabel houdt angstvallig de kamer van Johnny in ere. Ze koopt voor hem nieuwe overhemden en kerst- en verjaardagscadeautjes en schrijft brieven aan hem die ze in haar bureau bewaart.

Ze leeft met twee mantra’s: ‘Er is geen nieuws’ en ‘Hij zal terugkomen’. En omdat dit niet echt een plotgedreven boek is, mag je wel verklappen dat Johnny inderdaad terugkomt.

Pagina’s lang maak je je als lezer zorgen dat hij opnieuw verdwijnt. Dat is te danken aan het gedegen vakwerk van Gerrard. De Engelse titel is Missing Persons. Meervoud. En dat is waar dit boek over gaat. Alle personen missen zichzelf.

Ze zijn allemaal een mysterie, voor anderen en voor henzelf. Hebben familieleden steun aan elkaar? Dankzij de verdwijning van Johnny praten de twee dochters af en toe wel écht met hun moeder. Nooit vergeten is een boek met hoop.

Vertaling: Sabine Mutsaers
Uitgever: De Boekerij