Dit debuut van Rosen herbergt een geweldige thriller en ideeënroman in één: gewaagde stellingen over de orde onder de chaos gecombineerd met wrede wraakzucht waar geen ratio tegenop is gewassen.

Het lijkt wel alsof Leonard Rosen een pseudoniem is voor Michel Houellebecq, met zijn interessante invalshoek(en).

Hij brengt onder de chaos in de wereld een wiskundige constellatie aan, een natuurlijke orde waaraan niet te tornen valt maar die alleen zichtbaar is voor de echte genius.

Een die gespiegeld wordt aan de onvoorspelbare wanordelijkheid in het leven van Poincaré: een agent van Interpol die je met dit debuut in je hart zal sluiten.

Bomaanslag

Poincaré wordt betrokken in een complexe zaak: een bomaanslag in het Ambassade Hotel in Amsterdam, waarbij een briljante wiskundige de dood vindt. Het onderzoek voert de Interpol-agent over de hele wereld, maar het blijkt een moeizame puzzel.

De ontdekking van de wiskundige kan enorme gevolgen hebben, en er zijn grote, wereldomvattende partijen die er alles voor over hebben zijn formules in handen te krijgen, zoals een wijd vertakte organisatie van opstandige overlevenden uit een koloniaal tijdperk. En dat is nog afgezien van de witteboordengraaiers.

Einde van de wereld

Daarnaast biedt Rosen vanuit religieus standpunt een plotlaag die, ook volgens een bepaalde orde, het eind van de wereld zou inluiden. Dat gaat gepaard met de gebruikelijke variëteit aan schimmige types in Jezusgewaden, oprechte christenen en verdwaasde mavericks die menen met de goddelijke zegen dood en verderf te moeten zaaien.

Geschiedt dit alles volgens een bepaald patroon? Rosen heeft daar razend interessante ideeën over. Net zo intrigerend is zijn verhaallijn waarmee Poincaré het doelwit wordt van een schurk die op wraak zint, en zijn privéleven tot een onverklaarbaar wrede nachtmerrie maakt, waar elke formule en ratio op stukloopt. Rosen is geen man van compromissen.

Ideeënthriller

Zoals gezegd: Een en al chaos is een amalgaam van indrukwekkende theorieën en ideeën die we in de regel alleen bij romanschrijvers tegenkomen van het kaliber Michel Houllebecq, Tom McCarthy of Steve Toltz.

Voor een thriller speelt Rosen hoog spel, maar hij heeft zich beslist goed over zijn onderwerpen geïnformeerd en het verhaal is op alle punten geloofwaardig. En verduiveld spannend, ook nog eens: je wilt het in één ruk uitlezen.