Bengt Ohlsson - Zussen

Als Marjorie’s oudere zusje Miriam spoorloos verdwijnt, breekt er voor het jonge meisje een verwarrende tijd aan. Diepgevoelige roman over de belevingswereld van een nog ongevormde geest.

Zussen is geen detective over een verdwenen meisje. Het vertelperspectief ligt voornamelijk bij de jonge Marjorie, die in eerste instantie reageert met een gevoel van opluchting dat haar zusje uit beeld is.

Het is een begin dat intrigeert - heeft Marjorie soms de hand in Miriams verdwijning, of verzwijgt ze dingen zodat ze enig kind kan blijven?

Allengs weet Ohlsson het verhaal te verdiepen door voortdurend in Marjorie’s gedachtewereld te verblijven. En dan wordt duidelijk dat die aanvankelijke opluchting een van de verdedigingstactieken is van een jonge, nog ongevormde geest om met onzekerheid en pijn om te kunnen gaan.

Temeer daar de ouders het meisje onderbrengen bij een tante, Ilse, omdat ze haar niet willen blootstellen aan een huiselijke omgeving die danig ontregeld is door de gruwel van een verdwenen kind.

Speelbal

Marjorie blijkt een zeer gevoelig meisje, met snel wisselende stemmingen die inherent zijn aan het omgaan met een ernstige situatie. Sprankjes hoop waar ze zich aan vastklampt, verdriet dat ze probeert te verdringen, en de jaloezie waarvan ze een speelbal is omdat alle aandacht naar Miriam gaat, al is die de grote afwezige.

Net als in Gregorius, Ohlssons vorige roman waarin hij glansrijk in de huid kroop van een personage uit de klassieke Zweedse literatuur, weet de auteur ook diep in de belevingswereld van een jong meisje te dringen.

Zussen is erg knap geschreven en een psychologisch sterk onderbouwde roman. Tevens roept hij met deze vertelstructuur een intense spanning op, waardoor het verhaal zonder veel inmenging van de recherche toch veel wegheeft van een thriller. Een triomf.

Lees meer over:
Tip de redactie