AMSTERDAM - "Ik wilde laten zien wat er overblijft als je iemands ziel weghaalt. Veel mensen vluchten dan in een fantasiewereld", dat zegt de Amerikaanse schrijfster Alice Hoffman tegen NU.nl in een interview naar aanleiding van haar jongste boek, De drie zusjes.

Alice Hoffman (New York, 1952) schreef al op haar 21ste haar eerste roman. Toen Hier op aarde werd uitgeroepen tot een Oprah Book Club-boek, stootte ze wereldwijd door. Inmiddels heeft ze in totaal meer dan achtentwintig boeken geschreven, waarvan Magische praktijken werd verfilmd met Nicole Kidman en Sandra Bullock in de hoofdrol.

In Nederland zijn nu twee titels van haar verschenen, De ijskoningin en haar nieuwe roman De drie zusjes.

De drie tienerzussen Story wonen samen hun moeder Annie in een groot huis op Long Island. Om hun bijzondere band te bekrachtigen hebben ze een eigen taaltje ontwikkelt en ‘dalen zo nu en dan af’ naar hun eigen magische wereld.

De oudste, met de veelzeggende naam Elv, raakt op het verkeerde pad en Annie moet alle zeilen bijzetten om haar te redden zonder de andere twee op te offeren. De zusterband komt sterk onder druk te staan.

U gebruikt veel magische elementen in uw werk. Dat is niet erg Amerikaans. Waar komt dat vandaan?

"Ik ben opgegroeid met sprookjes. Mijn grootmoeder was, net als de grandmama overzee in ‘De drie zusjes’, van Russische afkomst. Zij vertelde me prachtige, rijke verhalen. En de lijn tussen schrijven en dromen is voor mij dun.

Het heeft ook met onderbewustzijn, met intuïtie te maken. Let wel, ik ben beslist niet zweverig. Bovendien ben ik van mening dat de meest gruwelijke zaken vaak het beste op die wijze uitvergroot kunnen worden. Het zet de mensen tot reflecteren aan."

U bent bij uitstek een schrijver die met uw verbeelding werkt?

"Af en toe doe ik wat research. Je moet toch weten hoe een omgeving er ongeveer uitziet of hoe mensen precies drugs gebruiken. Maar ik werk echt van binnenuit. Ik ben altijd bezig met teksten. Niet alleen wanneer ik ze op papier zet. Ze spoken dag en nacht door mijn hoofd."

Dit boek lijkt een echo van uw debuut. Het heeft dezelfde thematiek, maar dan vanuit een ander perspectief?

"Een man verwoest een hele familie. Ja, dat is misschien inderdaad wel terug te voeren op ‘Eigendom van’.

De monsters loeren op elke straathoek. In de harten van leraren en in de handen van ooms. Wat mij ook intrigeerde is hoe familieleden op verschillende wijze met dezelfde tragedie omgaan."

Je vermoedt wel wat er zich heeft afgespeeld, maar u geeft alleen hints.

"Ik houd niet van de zogenaamde ‘cliffhanger’. Het is naar mijn mening sterker als terloops informatie wordt verstrekt. De achtergrond moet langzaam worden ontrafeld. Dat betrekt de lezer meer bij de thematiek."

Is dat uw taak als schrijver en tevens het geheim van uw succes?

"Ik wilde laten zien wat er overblijft als je iemands ziel weghaalt. Veel mensen vluchten dan in een fantasiewereld. Ikzelf heb geen drank of drugs nodig, maar verstop me dan in een boek.

Ook in het schrijven van een boek. Dat is het enige dat ik kan. Dat er zoveel mensen plezier aan beleven is mooi meegenomen."

Net zoals de zusjes Story gebruikt u dus ook verhalen om te overleven?

"Ik heb de ziekte van mijn zus beter leren begrijpen door het schrijven van een boek. Vijftien onderling verbonden verhalen over liefde en verlies heb ik gebundeld in Twee gekke meiden. De opbrengst is naar een borstkankercentrum gegaan."

Alice Hoffman - De drie zusjes
Uitgeverij: Orlando uitgevers
Vertaald Emmy van Beest en Josephine Ruitenberg