Thriller is een mix van Memento en Groundhog Day, over een vrouw die elke dag opnieuw worstelt met kortetermijngeheugenverlies.

Christine wordt ’s morgens wakker en moet elke dag opnieuw ontdekken wie ze is en waar ze zich bevindt. En wie die vreemde vent is die naast haar ligt met een ochtenderectie.

Dankzij briefjes op de spiegel en de geduldige uitleg van die vreemde man, die haar echtgenoot blijkt te zijn, ontdekt ze elke dag opnieuw dat ze twintig jaar daarvoor een ernstig auto-ongeluk heeft gehad. Sindsdien is haar kortetermijngeheugen naar de filistijnen.

Geheim dagboek

Mede dankzij de hulp van neurowetenschapper Dr. Nash, die ze in het geheim ontmoet, komen er flarden van haar leven terug.

Maar die vervliegen ook weer net zo snel. Nash heeft haar geadviseerd zoveel ze zich kan herinneren direct op te schrijven in een dagboek, om haar verloren jaren weer in kaart te brengen. Maar dat dagboek kan ze maar beter verstoppen.

'Ja, maar ...'

“Voor ik ga slapen” is intrigerend (hetzij niet echt origineel) maar beslist té ambitieus, waardoor de verhaallijn qua logica bijkans met een computerprogramma geschreven moet worden. Want klopt alles wel?

Nou nee, eigenlijk zitten er gekke mirakelse vlekken in het verhaal die veel te achteloos worden dichtgestopt. Zo krijgt het “ja, maar …” een permanente stem, en dat gaat schuren met de geloofwaardig- dus leesbaarheid.

Door de vloeiende schrijfstijl en vele plotwendingen valt er best wel genoeg te beleven, maar je moet als lezer bereid zijn herhaaldelijk een oogje toe te knijpen.