Alain Claude Sulzer - Het verkeerde moment

In 2008 brak Alain Claude Sulzer (1953) internationaal door met Een volmaakte kelner. Nu is zijn tweede roman vertaald onder de titel Het verkeerde moment.

Een zeventienjarige jongen heeft zijn vader nooit gekend, anders dan van een portret dat op een plank in zijn slaapkamer staat. Zijn moeder wil niet veel over zijn verwekker kwijt. Vlak na de geboorte van haar enige zoon is hij uit hun leven verdwenen.

Op een woensdagmiddag, zonder speciale aanleiding, valt de vooralsnog naamloze jongen het horloge op dat de man op de foto draagt.

Hij haalt het portret uit de lijst en vindt op de achterkant het stempel van een fotostudio in Parijs. Met verbazing stelt hij vast dat die studio de naam draagt van zijn peetoom, waarvan hij nooit iets heeft gehoord.

Briefje

Hij besluit naar de lichtstad te gaan om meer over deze kwestie te weten te komen. Zonder een woord te zeggen tegen zijn stiefvader en moeder vertrekt hij voor dag en dauw. Op het briefje dat hij achterlaat vermeldt hij zijn reisdoel niet.

Het is geen wonder dat de jongen niets tegen zijn moeder zegt. De stroeve communicatie tussen de twee moet voor velen herkenbaar zijn. Sulzer is een uiterst bekwaam observator. Hij houdt het verhaal bewust heel klein en zorgt daardoor dat zijn thema extra onder de loep komt. Heerlijk ongemak voor de lezer.

Nieuwe informatie

De schrijver geeft mondjesmaat nieuwe informatie: een naam, een beroep, de ware toedracht van de dood van de vader. Juist de achteloosheid waarmee dit voor het voetlicht wordt geworpen, geeft de nieuwe kennis extra kracht.

Onderweg naar Parijs realiseert de jongen zich dat hij koste wat kost het horloge van zijn vader wil hebben. Een lastige opgave na zeventien jaar.

Peetoom André schrikt wanneer de jongen onverwacht voor zijn deur staat. Hij lijkt sprekend op zijn vader Emil. Zonder dralen geeft hij de jongen het horloge van de man die ooit zijn beste vriend was. Eerder om van hem af te zijn dan om hem tegemoet te komen. Hij voelt zich schuldig.

Mozaïek

In de loop van de volgende bladzijden krijgt de jongen (en de lezer) via een vriend van André steeds meer informatie. Wat briefkaarten, een envelop met foto’s, de rouwadvertentie van de vader. Stukje bij beetje wordt het mozaïek van het échte verhaal gelegd. Al eerder krijgt de lezer een vermoeden over wat er zich daadwerkelijk heeft afgespeeld in de tijd van de geboorte van de jongen.

Op driekwart van Het verkeerde moment schakelt Sulzer naadloos over op een andere verteller. Aan het einde van deze klassiek opgebouwde roman spuit de moeder het ware verhaal. Je voelt je samen met de zeventienjarige net zo ongemakkelijk als toen de moeder zweeg.

Beoordeling: * * * *

Tip de redactie