Vorig jaar werd in New York herdacht dat Henry Hudson 400 jaar daarvoor Manhattan binnengetrokken was.

De schrijfster, die toen nog niet wist dat deze feestelijkheden weinig aandacht zouden genereren, zag er een aardig thema in voor een zogenaamde 'literaire thriller'. In Nederland kennelijk een gewild genre.

Een aantal verhaallijnen wordt ingezet. Zo is daar de lichtrode draad van een Amerikaanse wetenschapper die duizenden documenten uit de tijd van de West-Indische Compagnie bewerkt en vertaalt, daartoe domicilie kiezend in het West-Indisch Huis.

Er is een New Yorkse projectontwikkelaar die nieuwbouw wil plegen op het Ground Zero-terrein. Er is - tot ons aller verrassing - in Nederland inmiddels een premier aan de macht die dom en dictatoriaal is en daarom door wijzere ambtenaren niet van alles op de hoogte gehouden wordt.

En dan is er ook nog een jonge, getalenteerde journaliste die het moeilijk heeft in haar professionele en emotionele leven.

Stukje Manhattan

Alles draait om een deel van de erfenis van Stuyvesant, die al of niet het terrein van een oude boerderij nalaat aan een familie. Voor enkele nazaten zou dat de oplossing zijn voor hun financiële nood. Aan de Nederlandse premier biedt het de hoop dat zijn dramatisch gedaald waarderingscijfer opgekrikt kan worden.

Natuurlijk moet er een moord aan te pas komen, maar dat misdaadelement wordt zeer klungelig opgevoerd, nog afgezien van het vele heen en weer gedoe van diverse prota- en antagonisten.

Al met al is het een buitengewoon slecht gemaakt boek. De schrijfster plot al even slecht als ze stileert, alle lof voor haar begeleiders ten spijt in haar dankwoord. De vraag dringt zich op hoe het mogelijk was dat al deze deskundigen tegelijk een aanval van leesblindheid hadden.

Taalverloedering

Want nog afgezien van het feit dat waar mogelijk alle infinitieven gespleten worden en ook voortdurend de waarvoors en waarvans ruw gescheiden zijn, schuren de als bloempjes bedoelde stijlfiguren onaangenaam tegen je taalgevoel.

'Doodslag' als doodklap bedoeld wordt. En zinnen als '....had het zaadje zich ontkiemd tot een plant die met elke groeispurt steeds beter wist waar zijn loyaliteit uiteindelijk lag.'

Niet alleen wordt hier ontkiemen als wederkerend werkwoord gebruikt (een actueel, zeg maar brandend, taalverloederingprobleem), ook zou hier sprake zijn van een plant die iets steeds beter wist. Huh?

What if

Bovendien worden veelbelovende aanprijsteksten als 'een what if scenario over een land waar de angst regeert' bepaald niet waargemaakt, of de lezer moet genoegen nemen met anderhalve pagina afgeraffelde ‘what if’ en bereid zijn de rest er zelf bij te bedenken.

Op de voorkant is sprake van 'een boek voor New York fans'. Maar helaas, van deze stad krijg je in De Man van Manhattan net zo veel mee als wanneer je er dommelend overheen vliegt. Of je moet met dit boek op schoot in het vliegtuig zitten - geheid dat je als een blok in slaap bent gevallen.