Emily Barr schrijft met succes thrillers die op de randje van chicklit balanceren. Het succes zit zoals dat hoort in de lekkere leesbaarheid van haar spannende, soms donkere romans. In deze thriller speelt een actueel thema op de achtergrond mee: pedofilie.

Het verhaal beweegt zich hoofdstuk om hoofdstuk tussen de hedendaagse belevenissen van Lucy die in Falmouth woont en werkt (en verliefd is geworden), en de akelige ervaringen van de veertienjarige Marianne twintig jaar daarvoor in Londen.

Lucy leidt een aangenaam leven totdat ze door een incident in het nieuws komt. De plotselinge media-aandacht kan verstrekkende gevolgen hebben, en ze wil zo snel mogelijk uit beeld verdwijnen.

De romantische poster van Venetië die vroeger bij haar moeder aan de muur hing, inspireert haar tot het kiezen van een reisbestemming.

Twee decennia geleden

Marianne en haar broer wonen (twintig jaar eerder) bij hun BOM-moeder in Londen. Mutter Courage heeft het niet breed en blijkt ook nog ernstig ziek. Niemand kan de kinderen opvangen. Het komt dan ook goed uit dat de huurbaas, die geregeld bij hun moeder langskwam, de twee niet aan hun lot overlaat.

Op pijnlijke wijze ontdekken ze dat hij andere dan alleen charitatieve bedoelingen heeft. Marianne en haar broer zijn echter zelfredzaam genoeg om aan de perfide attenties van de huurbaas te ontkomen.

Prachtig beschreven

Lucy arriveert in Venetië en probeert daar een nieuw bestaan op te bouwen. Door haar sterke behoefte aan normaal contact raakt ze onverhoopt in een domme zwendel verwikkeld.

Als ze op haar verdere omzwervingen opnieuw geconfronteerd wordt met die dreiging uit haar verleden, waarvoor ze Engeland moest ontvluchten, wordt de grond echt heet onder haar voeten.

Ruggengraat

De plot is niet waterdicht en minder sterk dan Lucy’s karakter, want zoals het chicklit betaamt heeft de leading lady een stevige ruggengraat.

Maar enig gefrons van de wenkbrauwen daargelaten kun je bij een knapperend haardvuur een fijne avond beleven aan Lucy’s lotgevallen. Mede dankzij de overtuigend levendige beschrijvingen van de locaties, met name de magische stad Venetië.

Barrs verleden als schrijfster van reisverhalen, voor ze zich op het misdaadgenre-randje-chicklit stortte, heeft haar duidelijk geen windeieren gelegd. Eigenlijk 2,5 ster, maar vooruit: het is bijna Sinneklaas.