In Midwinterbloed, Mons’ vorige, was het ijskoud in Zweden. In Zomerengel is het ongewoon heet. Met als verschil dat de lijken sneller ontbinden dan met dat diepvriesweer.

Een van de voornaamste redenen om uit te zien Kallentofts nieuwe thriller Zomerengel, was zijn hoofdpersonage Malin Fors. Malin is de briljante rechercheur in een Zweedse provinciestad die het tobben tot kunst had verheven.

Tobbend over haar stukgelopen huwelijk en opgroeiende dochter mocht ze graag haar gedachtestroom op slot zetten met flinke slokken tequila om de volgende dag weer opnieuw aan het tobben te slaan.

Die eigenschap is ze in Zomerengel in elk geval niet verleerd. Helemaal nu haar ex met haar dochter een vakantie op Bali doorbrengt, en zij zich geconfronteerd ziet met een serie verdwenen meisjes.

Amnesia

Een van die meisjes wordt teruggevonden. Levend, dat wel, maar onderhevig aan een ernstig geval van amnesia, hetgeen Malins onderzoek dus niet vooruit helpt, en het slachtoffer is gek genoeg overdekt met vreemde wonden en flink afgeschrobd met bleekwater.

En dan heb je nog die hitte. De allesverzengende ongewone hitte die een aanslag is op het gestel van de Zweden. Ze bewegen zich voort als in een waas, en hun denkvermogen lijkt met het zweet uit hun poriën te gutsen.

Seizoenen

Wazig is ook de schrijfstijl van Kallentoft, die zijn bijna poëtische atmosfeer voor Zomerengel nog een tandje heeft opgeschroefd met condenssluiers. En zoals alle personages met hitte langzaam op gang komen – op ontbindingsprocessen van de lijken na – duurt het ook even voordat er schot zit in Zomerengel.

Een tikje teleurstellend is dat de auteur als rode draad leentjebuur heeft gespeeld bij The Lovely Bones van Alice Sebold en de doden tot ons laat spreken. Dat soort papegaaifoefjes heeft een schrijver van het kaliber Kallentoft niet nodig, maar zijn unieke stijl kwam in Midwinterbloed toch beter tot zijn recht.

Malins personage was bij de introductie verrassend omdat ze zo origineel en ongewoon was, en daarom is het soms wat stroperige Zomerengel nog geen enkele reden om Kallentoft niet heel scherp in de gaten te houden, en zeer zeker uit te zien naar zijn volgende seizoensgebonden editie.