AMSTERDAM - Grafische beschrijvingen van geweld passen niet in de wereld van Donna Leon. “Medea doodt haar kinderen niet op toneel”, zegt de Spaans-Amerikaanse schrijfster uit Venetië in gesprek met NU.nl.

Begin dit jaar kwam Leons boek Een kwestie van vertrouwen uit. De zachtmoedige politiecommissaris Guido Brunetti komt pas in beeld nadat het geweld heeft plaatsgevonden. Is hij misschien een beetje te perfect? Een te goede luisteraar?

"Brunetti’s karakter heeft wel degelijk foute kantjes. Hij heeft bijvoorbeeld een onredelijke hekel aan en minachting voor de (Italiaanse) zuiderlingen. Dat hij zo geduldig naar iedereen luistert is eigenlijk heel geraffineerd: zo komt hij van alles te weten. Dat is ook zijn Venetië, een spinnenweb van achterklap”, zegt Leon.

“Zijn meest bedenkelijke eigenschap is natuurlijk dat hij zich niet aan de wet houdt. Dan kan je wel vinden dat er een grotere rechtvaardigheid is dan de wet. Maar zo redeneert Berlusconi ook. Een rechter kijkt alleen naar de wet. En die overtreedt Brunetti geregeld. Maar mijn boeken zijn zo geconstrueerd dat de lezer hem daarom juist bewondert."

Eeuwige buitenstaander

Leon houdt van Venetië. Ze woont er al lang. Al haar boeken spelen er. Haar vrienden wonen er. De muziek waarvan ze houdt, wordt er opgevoerd en vooral gezongen. Een bevriende reisschrijver heeft Brunetti-wandeltochten door de stad beschreven en georganiseerd. "Die kloppen precies, ik heb er natuurlijk eentje meegelopen, want alles dat ik beschrijf is geografisch correct."

Ze rekent nog steeds in het Engels. En ze vindt dat Italianen te veel op elkaar kleven. Hun manieren, hun normen, hun gedrag blijft ze op afstand beschouwen. Haar boeken worden ook niet in het Italiaans vertaald.

In Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk ben ik een soort beroemdheid. Daar voel ik me helemaal niet prettig bij. Waar ik woon wil ik redelijk anoniem verkeren. Het is niet dat Italianen mijn maatschappijkritiek niet zouden accepteren. De Italianen die mijn boeken lezen laten me juist weten dat ze waarderen wat ik als buitenstaander waarneem."

Peter Pan

Signorina Elettra ("Isn't she wonderful? She's Peter Pan." ) is de secretaresse van Brunetti's chef Patta. Patta is het cliché van alle bureaucratische bazen van de wereld. Maar Elettra is een zonnestraal. Beeldschone alleskunner en regelaarster die als een toverfee voor elkaar krijgt wat Brunetti maar wensen kan. Met haar eigen rechtvaardigheidsgevoel.

Hoe komt Leon aan dit personage? "Op zeker moment werd er op Brunetti's deur geklopt en wist ik absoluut niet hoe ik verder moest. Ik ging een wandeling maken, kwam terug startte mijn computer en dáár kwam ze binnenwandelen... wat een vreugde!"