Deze sfeervolle thriller speelt zich af tijdens een bitterkoude winter in Zweden, waar het gefolterde lijk van een corpulente man aan een boomtak de recherche voor een raadsel plaatst.

De gefolterde man is dood maar zijn geest spreekt tot de bedrijvige recherche onder hem, die een tent heeft opgezet op de plaats delict en naar sporen zoekt. Een van die rechercheurs is Malin Fors, een alleenstaande moeder met een dochter van dertien en meer ziel voor mensen dan gezond is voor haar vak.

Getuigen worden verhoord, aanwijzingen worden opgespoord, naar motieven voor de gruwelmoord (heidense rituelen?) wordt naarstig gezocht.

Het voert Fors en haar collega’s door de barre kou van een meedogenloze februarimaand naar tragische verledens en familiegeheimen die diep begraven liggen en die zo sinister zijn dat Moeder Aarde ze het liefst zou uitspugen. Maar de grond is bevroren en het graafwerk kost tijd.

Solide proza

Kallentoft volgt Malin Fors op de voet en kruipt diep in haar huid en hoofd, evenals in die van de overige personages. Hij laat ons de kou voelen, hun verwarring en voert ons mee in hun gedachten en hun dromen.

En ze dromen veel. Over hun werk, hun zorgen, hun angsten. Overdag dagdromen ze, het soort afdwalen van gedachten dat de mens eigen is.

Kallentoft vervat die flarden van dromen, dagdromen en waarnemingen in losse woorden en flarden van zinnen, die soms dichterlijk aandoen – al is er niets zweverigs aan het proza van deze Zweedse auteur, die solide zinnen componeert. Het is eerder alsof hij met zijn personages op één lijn zit en tegelijk met hun denkwijze meeschrijft.

Drabwater

Het maakt Midwinterbloed tot een intense, sfeervolle en duistere thriller. Met mensen wier belevingswereld we soms liever niet zouden willen kennen.

Mensen die zich aan de uiteinden van de verste vertakkingen in een samenleving bevinden waar de beschaving slechts een paar druppels water op heeft gemorst om ze nét te laten overleven, en dan was het nog drabwater ook.

Ruraal Zweden

Midwinterbloed is Kallentofts debuut, en de auteur bewijst met deze thriller dat hij een volstrekt eigen schrijfstijl aan de Scandinavische misdaadliteratuur heeft weten toe te voegen.

Een stijl van de onverwoestbare soort die diep reikt in het hart van het rurale Zweden, en die zelfs de Scandinavische stedelingen een verrassend kijkje zal hebben geboden in de levens van hun landgenoten ver buiten de bebouwde kom.