Werd Murray's An Evening of Long Goodbyes indertijd al genomineerd voor de Whitbread, zijn Skippy Dies kwam meteen op de Longlist voor de Booker. Met alle kansen voor de Shortlist. En meer.

In de eerste zin van het boek valt de hoofdpersoon dood van zijn stoel. Stervend schrijft Skippy nog in doughnut-jam op de vloer: Tell Lori.

Daarmee begint het verhaal. Dermate briljant verwoord dat je – tenzij gestoord door fysieke noden – het boek niet meer weg kunt leggen. Skippy, die zijn bijnaam dankt aan zijn volgens zijn maten sprekende gelijkenis met het bekende tv-kangoeroetje, is hartveroverend.

Hij schaart zich daarmee moeiteloos in de rij van onze favoriete hoofdpersonen aller tijden: Heller's Yossarian, Irving's Owen Meany en vooral Donleavy's Sebastian S, die net zo hartverscheurend en meeslepend Iers is.

Echte vriendschap

Skippy en zijn hechte vriendenclubje brengen, zoals zoveel Angelsaksische veertienjarigen, hun tijd door op een internaat, Seabrook College. Daar leven ze in hun eigen hormoongestuurde wereld en zijn voor volwassenen vrijwel onbereikbaar en onhanteerbaar.

Murray beschrijft perfect de sfeer in hun gemeenschap, hun soms briljante en vaak bête gebabbel, de diepte, soms het genie, maar vaak ook de scabreuze platheid van hun gedachten en gevoelens.

Wonderkind

Ruprecht, de dikke vriend van Skippy, is een wiskundig wonderkind. Hij neemt zijn makkers overtuigend mee naar een parallel universum en ze willen ook dolgraag in de elfde dimensie verkeren.

Maar dan wel met porno. Ruprecht verzint voor het clubje het ene project na het andere. Grandioze mislukking is gegarandeerd, met als hoogtepunt het desastreuze optreden ter gelegenheid van de 140ste verjaardag van het Instituut.

Gelukkig is er een naburig meisjesinternaat. Dat geeft de docenten die ook met de beste wil van de wereld geen contact kunnen krijgen met hun boys aanleiding een gezamenlijke Halloweenparty te organiseren.

Skippy valt als een baksteen voor de veel te mooie Lori. Ze vindt hem wel schattig maar pijpen doet ze uitsluitend voor de gestampte Ritalin-pillen van de crimineel-gestoorde Carl. Net als de andere meisjes wil ze maar twee dingen: slank en sexy zijn.

Docenten-liefde

Seabrook College staat bekend om het afleveren van talenten die later kopstukken worden in de maatschappij, en wordt geleid door een ambitieuze interim-directeur. De jongens hebben veel te maken met geschiedenisleraar Howard (the Coward), die in schande is teruggekeerd van een mislukte carrière in de City.

Hij probeert na Skippy's dood de jongeheren af te leiden van hun verdriet door ze te confronteren met de tragische geschiedenis van de Dublin Pals uit de Eerste Wereldoorlog, waarin een voorvader van Skippy een belangrijke rol speelde.

Schaterlach

Dit is eindelijk weer zo'n boek dat je achter elkaar door leest. Met simultane schaterlach en brok-in-de-keel. Je wilt weten hoe het verder gaat en je wilt niet dat het ophoudt. Zó kunnen lezen is, na de ontdekking dat lezen leuk was, steeds zeldzamer.


Booker-waardering
Goed verteld verhaal: + + + + +
Historische en emotionele zeggingskracht: + + + + + 
Onverwacht qua thema, trant of invalshoek: + + + + +