Sterke roman met vele stemmen die te lang gezwegen hebben. Door een tragische gebeurtenis komen de tongen los.

“In stilte gehuld” lijkt veel op een van mijn favorieten van de afgelopen jaren, Gebroken van Daniel Clay. De verbeelding van de weerloosheid van het hoofdpersonage, een jong meisje als speelbal van volwassenen die verkeerde keuzes maken, wordt op emotioneel gebied door Gudenkauf geëvenaard.

De spil in Gudenkaufs roman is de zevenjarige Calli, en Calli zwijgt sinds ze vele jaren geleden getuige was van een huiselijk drama.

Calli zwijgt letterlijk, de volwassenen in haar leven hebben in figuurlijke zin te lang gezwegen. Maar dan verdwijnt het meisje op een kwade dag, tezamen met haar beste vriendin Petra.

Ravijn

Pas door de blinde paniek rondom de vermissing van de meisjes wordt iedereen gedwongen hun vastgelopen levens op de horens te nemen. Gudenkauf benadert het drama vanuit het perspectief van alle betrokkenen, en laat hen beurtelings aan het woord in korte hoofdstukken, waarin ze om en om de ik-figuur zijn.

We leren door dit wisselende vertelperspectief ieders verleden kennen, hun motieven, en welke wegen ze hebben bewandeld om ten slotte bij dat ravijn aan te komen waar verstard ze bleven staan. Een apathie die de aanleiding vormt voor de actuele dramatische ontwikkeling.

Aangrijpend

De roman lijkt door die verdwijning van de meisjes in eerste instantie op een literaire thriller, maar uit de vertelstructuur verrijst al snel een aangrijpende raamvertelling met veel zeggingskracht.

Gudenkauf weet met haar inbeeldingsvermogen vanuit elk perspectief te overtuigen en de personages een eigen stemgeluid en belevingswereld te geven: zowel aan de volwassenen (vaders, moeders, sheriff) als de tiener (Calli’s broertje Ben) en meisjes (Petra, Calli). Een knappe literaire prestatie met lading en veel gevoel.