Een verloren evangelie duikt op en de habijten in Vaticaanstad vliegen weer omhoog van de schrik. Thriller met complottheorieën, heilige weetjes en geheime genootschappen.

Je moet het Dan Brown nageven: zijn Da Vinci Code kreeg de geest uit de fles en geen enkel religieus instituut is sterk genoeg om de kurk er weer in te proppen. Frattini voegt zich nu ook in de rij auteurs die een mokerslag uitdelen aan het paapse machtsimperium.

In “Het labyrint van water” krijgt de briljante archeologe Afdera Brooks van haar stervende grootmoeder, een verwoed relikwieënverzamelaarster, de opdracht om een supersupersupergeheim oud manuscript uit een dito kluis in New York te halen. Het zou gaan om een wereldschokkend evangelie van Judas Iskariot.

Bevallig

Afdera heeft haar bevallige kontje nog niet op een vliegtuigstoel naar New York geplant, of de eerste verontruste telefoontjes in Vaticaanstad vliegen al over en weer. Het supergeheime document blijkt dus best wel bekend te zijn en de plaattektonische impact ervan ook. De gejurkte mannen in het Vaticaan zijn dus ook weer niet zo machtig dat ze de kluis niet zelf konden leeghalen.

Wat ze wel kunnen, is hun geheime genootschap mobiliseren dat in zulke gevallen in actie komt. In dit genre zijn dat mannen die in geheimtaal mummelen, elkaar met codes & rituelen bestoken en niet terugschrikken voor een moordje of tig.

Weetjes

Die roestige plotlijnen daargelaten, is Het Labyrint vooral de moeite waard vanwege Frattini’s gedegen kennis van oude beschavingen, de oorsprong van religies en de locaties waar het allemaal begon.

Afdera reist van hot naar her, en vooral in plaatsen als Cairo, Alexandrië en zulke oudheidkundige steden is Frattini op zijn best om het verhaal met zijn weetjes en achtergrondinformatie op te sausen.

Als lezer neem je voor die interessante bijkomstigheden de onbeholpen personageschetsen op de koop toe. En vooruit, ook de sleetse formule van die eeuwige genootschappen, zinvol geweld uit naam van de Heer, en Zijn dienaren die met Latijnse teksten strooien als de ouwe piraat uit Asterix. Aliquando scriptor mallotus est, maar gelukkig heeft hij wel verstand van zijn onderwerp.