De nieuwe Slaughter heeft een hoog CSI-gehalte, en Sara Linton en Will Trent zijn weer van de partij. Leiden de vonken eindelijk tot violen?

Een belangrijk kenmerk in het werk van Slaughter is de intense grimmigheid van gebutste levens. Haar vaste personages zijn wreed getroffen door het noodlot, en de schrijfster smeert geen zout maar accuzuur in open wonden.

Dikwijls raken auteurs met hun personages vergroeid zodat ze nogal eens een coup de grâce willen uitdelen, maar Slaughter heeft voor haar Trents en Lintons een pen van Medusa geleend.

Die kille zijde van haar werk levert Slaughter zowel vrienden als vijanden op, en met “Verbroken” zal die trend niet worden verbroken.

Wraakzucht

Medisch specialist Sara Linton keert vanuit Atlanta terug naar Heartsdale voor een Thanksgiving bij haar ouders. Een pijnlijk bezoek omdat Sara’s echtgenoot, v/h commissaris van Heartsdale, daar vier jaar geleden de dood vond.

Volgens Sara was zijn dood volledig op het conto van rechercheur Lena Adams te schrijven, en haar wraakzucht jegens Lena neemt groteske vormen aan.

Zelfmoord in politiecel

Tijdens Sara’s bezoek wordt het lijk van een jonge vrouw aangetroffen in het meer. De verdachte is een zwakbegaafde jongen die vlak na zijn dubieuze bekentenis zelfmoord pleegt in de politiecel. Sara roept de hulp van Will Trent in, ook zo’n gehavende ziel.

Hij is een grootstedelijke agent wiens inmenging wrevelig wordt ontvangen in Heartsdale, met hun moorddossier als een gatenkaas en het geknoei van corrupte Heartsdale-korps.

De moordzaak is degelijk geconstrueerd en verrast met een plotwending die ook geoefende thrillerlezers niet zien aankomen. De aanloop naar die ontknoping vertoont hier en daar wat taaie stukken vanwege het hoge CSI-gehalte.

En bij het staartstuk, waarin de dader wordt ontmaskerd, had de onderbouwing van het moordmotief wel wat meer body mogen hebben.

Wolfstanden

Dan wordt het evident dat Slaughter deze plot & misdadiger ondergeschikt achtte aan de karakterontwikkeling van haar vaste personages, teneinde een op zichzelf staande thriller af te leveren.

Met weer een nieuw vat Medusagif om over hun uit te storten, want bij een Slaughter zijn zelfs lichtpuntjes als glanzende wolfstanden in het maanlicht.

Krijgt Will Sara ooit nog of is dat toch te blij uitbundig voor een Slaughter? Want je moet het haar nageven: ze weet boek na boek heel creatief in grimmige sferen te blijven.